Ne de kolaydı eskide
Yaşananı paylaşmak,
Ekmek, su, tütün gibi, sohbetle
Dert şehrini voltalamak sokak sokak
Şimdi bir ucundan bir ucuna
Biliyorum ki dünya yine dönecek,
Denizler kabaracak, yağmur yağacak,
Her yer temiz sonra,
Her burunda toprak kokusu.
Fırtınalar da diner,
Güzel günler de,
Herkez yerinde güzel
Giden gittiği yerde
Kalan kaldığı halde
Her şey yerli yerinde
Anılar dünde
Dünya öyle bir il ki
Önce görmeyi öğreniyorsun
Sonra da görmemeyi
Ne tesadüf var şu hayatta
Ne de imkansız inan ki
Sen Hep Kaçırdığım Tren
Hep Sonbaharımsın,
Bu Halinle bile,
Hayatın acı yanı,
Sen değilsin balım.
Mutluluk dediğin
Kılavuz yine çakıyor siyahtan,
Mendireğin ortası yine yaş.
Belli ki dalga öpmüş alnından,
Yosunlar daha bir sıkı sarılmış beline,
Yine akşamın hüznünü sırtlamış,
Ve engin ufkun umudunu,
Yarın da mı gelsem acaba?
Bu denizin Kıyısına,
Ruhum sütliman,
Deniz durgun olursa.
Kıyısında birkaç ev,
Çevresinde insanlar,
Suskunsun,
Mahsun, yenik, derbeder,
Sen de yenildin hayata öyle mi?
Sen de biçaresin.
Bakma öyle gözlerime denizötesi,
Utanırım, sıkılırım, ağlarım.
Aklını çeler akşam rüzgarları
Bi koşu gidip gelirsin geçmişe
Yılları yormuşsundur
Eskimiştir zamanla yeniler
Yıpranmıştır tüm duygular
Yenisine heves etmezsin pek fazla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!