Çocukluğumda telden arabalar yapar
Yine telden çember çevirirdim…
Bezden yaptığımız topun peşinde koşar, terleyip
Susayınca da, dalardım komşunun bahçesine
Çıkrıklı kuyudan buz gibi su çeker,
Kafamı kovanın içine daldırıp, kana kana içerdim.
Yoruldum artık,
Sana olan bitimsiz sevdamı anlatmaktan
Bitmeyen uçsuz bucaksız sana giden çıkmaz yollardan
Sırtımda kambur olmuş sevdanın yükünden
Yüreğimde aşkını taşımaktan
Çok yoruldum…
Yemin etmiştim, bana yeminimi bozdurdun
Sevmeyecektim bir daha
Aşk uğruna başka nabızda da atmayacaktım
Bilmediğim duaları okumayacaktım
Mutlulukta uçup, pembe hayaller kurarak
Boşlukta kanat çırpmayacaktım
Çaresizim karanlık gecelerden korkarım
Korkular benliğimi kapladığında
Yapayalnız girerim dört duvar arasına
Loş odam ve nem kokan yatağım
Sarılırım sen diye yastığıma
Beklerim doğmayacak güneşi
Geçen yıl bu zamanlardı
İlk defa göz göze geldiğimizde
Aylardan Ağustos sabahı
Gönlüme girdin
Öyle içimdesin ki
Bugün senden uzak olmak
Gece olmadan düşüncelerimi demlerim sende
Lacivert gecelerde dağılır, sana dair düşüncelerimin zincirleri
Bir birine eklerim, düğümlerim
Sen gelirsin geceme…
O anda dağılıverir, çözülür tüm düşüncelerim…
Her seferinde bir kaç adım uzaklaşıyorsun
Gözlerim yanılmıyor
Yenilgiyi kaybetmiş,
Savaşçı gibi çekiliyorsun benden.
Duyguların eskiyen yerinden sökülmeye başlamış
Dikiş, tutar mı artık bu sevda?
Hep şiirler yazdım sana, seni anlatmak istedim
Yeterince anlatamadım…
Okuduğum, yazdığım en güzel şiirimdin
Ne yazık ki bitti artık
En acı olanı da,
Bundan böyle başkasının okuduğu bir şiir olacaksın
“Ehl-i irfan arasında aradım kıldım talep
Her makbul imiş illa edep illa edep…”
“Ya hayır söyleyiniz ya da susunuz”
Konuşmak kolaydır,
Bundan böyle ikinci baharımı yaşayacağım
Elveda hüzün
Hoş çakal hazan
Zor bir hayatım oldu
Artık yolumda yalnız kalmayacağım
Zemheri ayazında donmayacağım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!