Kapının kolunu tutup kenarından açmıştı biraz
Parmak ucunda denge kuruyordu
Evden çıkmakla kalmak arasında sendeledi
Aklı ve mantığı sıkışıp kalmış karasızdı…
Üzgün müyüm, mutlu muyum ya da u/mutsuz mu?
Bil/e/miyorum…
Öyle karmaşık bir duygu var ki içimde
An olur yüreğim kanar, an gelir tüylerim diken diken olur
Korku tünelinde kalmış gibi içim ürperir
Çok garip bir aşk masalı,
Yaşadıklarımdan öğrendim ki
Hayatta tek dostum yalnızlığım olmuş
Alıştım artık gidemediğim her yerden
Yalnız dönmeye…
Bütün sevdiklerim, sevenlerim terk etti
Sen terk etmedin beni ey yalnızlığım…
Cebimde kelimeler biriktirdim
Sözlükler, ansiklopediler karıştırdım
Sana olan sevdamı hasretimi anlatacak
Ne sözcük bulabildim ne de bir kelime…
Hiç duyulmamış bir dil aradım
Biliyor musun bir tanem
Her an, her geçen saniye daha çok alışıyorum sana
Alışmak sevmekten zor gelir derlerdi inanmazdım
Zor olsa da alıştım sana…
Sana yakın olmak mutlulukların en güzeli
Bana biraz kendini anlatır mısın?
Yoksa ben sana, seni mi anlatayım?
Sen,”benim adım aşk” diyendin...
Aşk sen miydin sahi?
Kendini aşkın kendisiymiş gibi görüp
Salına-salına emin adımlarla yürüyorsun
Ey sevgili dinle…
Her gün düşlerimde
Benimle hayal âlemlerimdesin…
Uzanıp tutamadığım ellerin
Yatamadığım kolların
Ve
Biliyor musun can tanem,
Ama nereden bileceksin
Hatta hiç bilemezsin!
Benim seni ne kadar çok sevdiğimi…
Ayrılıklara alışığım,
Ama…
Toparlanıyorum şu sıralar
Yolculuk var çıkan fallarda
Rota hangi yöne döner
Hangi yöne düşer gölgem bilinmez
Bir veda olduğunu düşünme…
Gökyüzünün morluğu yerini
Laciverte bırakmak üzere
Hava karardı kararacak.
Saat ilerlemiş, vakit olması gereken yerde
Nöbet vardiyam yaklaşıyor
Hava karardıkça meczuplaşıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!