İnsan aşkına doyar da evladına asla,
Gönlü kayabilir aşkından başkasına da,
Sevmeleri bitmez sevgilerin, sevmeleri,
Evladından kaymaz hiç bir yere asla.
'' Hışşt layn...goca göylü !..
Onlar namuslu insanlardır,
Anlayana…
Üvendireleri hep birilerine batar.
Kavak gibi, selvi gibi, çam gibi
Doğru, dosdoğru
Girdim içeri,
Oda kalabalıktı.
Her zaman ki yerindeydi.
Ağzı
Hafif
Koştura koştura gidiyor camiye
Hatta bir kaç seferde umreye.
Bir yandan çalıyor bir yandan dua ediyor.
Besmelesiz güya su bile içmiyor
Orucunu da hiç sektirmeden fazlasıyla tutuyor.
Kazandık kazandık sevinciyle başladı
Gönen'li yıllar
Adam olduğumuz yıllar
Kanımızın kaynadığı yıllar
Hepsinin de başımızın üstünde yeri var.
Dolar, bugün itibarı ile üç liraya dayanmış
Altın yüz beş lira.
Üstelik savaşın eşiğindeyiz
Güneydoğu fokur fokur
Irak paramparça, Suriye darmadağınık
Şehit acıları her gün yüreğimizi dağlıyor.
‘’Nuh’ta geleceği okuma yeteneği olsaydı,
hiç şüphesiz gemisini batırırdı.’’
E.M.Cioran
Bu nedir Tanrı aşkına
Kızıllığa bürünüyor Beydağları,
Belli belirsiz,
Dağınık.
Ama kızıl ama turuncu
Ey hasretim!
Sarıdan da öte saçların,
Bekar odası
Aslında okulun deposu.
Binanın içinde
Küçücük
İç içe,
İki oda.
Ne öfkeler ayaklanıyor,
Ne de kalemler köreliyor,
Usul usul yürüyor akıl.
Tebessüm halindeki mantık,
Dünyaya kazık çakacaklarmış gibi böbürlenenlere,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!