Çok ümitli olmak isterdim.
Gelecek filiz filiz gençlerim.
Ben sevgiye aç bir öğretmenim.
Severim sevmeyi öğretirim.
Ümidim kırık, perdeler örüldü aramıza.
Hayret unuttum seni
Tabi ki varlığını unutmadım
Ama anlamını yitirdin bende
Hasret koymuştum özel adını
Bak şimdi sıradan oldun sende
Mutluyum bugün çok serinden
Meğer esirmişim sana ta derinden
Unuttum gözlerini dağıttım büyünü
Uzak düşürmüşsün beni kendimden
Memnun musun bendeki eserinden
O demiş bu demiş şu demiş
Bilmem kimler neler neler demiş
ağzı olan konuşur aklı olan düşünür
Boş ver sen kulak ver Rabbine
Rabbimedir sözüm binlerce şükür!
Fazla olmak sorun olmak derin olmak zor iş
Yüreklere ağır geldin mi ölüm çöker üstüne
Sankim var mısın zaten umrunda değilsin
Bırak gitsin seyrince onun olsun yol iş
Sen sensin özelsin değerin sendedir bilesin
Konuştukça uslubumuzdan vuruldu.
Her söylediğimize mazeretler uydurdu
Anlaşılmadık boşa kürek çektik sanırdı.
Ahkam kesen kendi cephesinden banırdı.
Elhamdulillah nice zihinler aydın bugün.
Nicesinin hâlâ bakışı baygın bugün.
Yaşamak sessiz bir çığlık gibi
Hem içten içe haykırarak yaşamak
Hem sesini kimseye duyurmamak
Basamak basamak yürümek sokaklarda
Sevdayı hasreti içten içe derince yaşamak
Ölüm var, uzaklarda bilir insan
Sevgi için değerdi
Kırmamaya katlanmaya
Seven kıskanır derlerdi
Oysa kıskanmamaya değerdi
Kıskanmak dediğin neydi
Çiçek çiçek bezenmiş yine yeryüzü
Yemyeşil her taraf, bayırı çayırı düzü
Baharda renk renk olur her şeyin özü
Kalpten söyletir insana en güzel sözü
Yaşamayı özledim dünya sona giderken
Geldik gidiyoruz dünyadan
Doymuyoruz yaşamaktan
Gözümüz hep yukarlarda
Özümüzü fark edemiyoruz
Oysa kaçışımız yok ölümden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!