Geldim çok garip gördüm seni
Bildim bir başka sevmişim seni
Döndüm zalim buldum kendimi
Sen benim güneşim canım ana
Suçlamak kendini, ağır olur cana
Anam
Sen benim için hep hasret oldun
Bir cemre gibi düştün gözlerime
Gönlüm beni hep sana çağırdı
Ayaklarım çakılı kaldı düşlerime
Söylemişsin, ey güzel! sevme beni
Düşünmezsin elimde midir, eğme beni
Hayallerime çomak olup girme
Sen yine de istemezsen sevme beni
Kapkaranlık odamda güneş iken
Hayat Akarken
Baktım hayata yukarıdan, süzerek
Seyre daldım insanlığı zaman üstünden
Kimisi gitmiş, kimisi yolcu, kimi ufukta
Akıyor zaman, akıyor insanlık, gözler umutta
İnsanları seviyorum
Hepsi farklı bir dünya
Sevmeyi bilmeyince
Ne işe yarar dünya...
Herkes ölüyor
Hayata demir atan yok
Ömür tükeniyor
Aynaya bakan yok
Herkes ötekine çatıyor
Her ölüm bir ayet, anlayana hidayet.
Yaşamak kimi için ayet kimine ise zahmet.
Ünlü ünsüz bakmıyor her gün birine rahmet.
Ölüm insanı seviyor, insan ölümü bekliyor.
Gün oluyor herkes ölümü bir güzel tadıyor.
Ölüm kimini aklıyor kimini de paklıyor.
Her şey bir ayet
Önemli olan niyet
Bazısı anlamak için okuyor
Bazıları saptırmak için bakıyor
Işık da sende hayat da sende
Mutluluk istiyorsan
Bil ki sendedir sende
Ümitsizliğe düştüysen
Bilesin suç da sende
Nice güvendiklerim vardı bir zamanlar
Şimdi gözümde bir hiçler
Beyinlere doluvermiş sanki samanlar
Çırpınsalar da artık bitikler




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!