İnsan vardır konuştukça konuşur
İki saat dinlersin sözü yine de bitmez
Döner bakarsın ne demiş diye
Aslında yoktur birşey söylediği
İnsanlığa mal olacak tek kelam etmez
Hayatın ve Kur'an'ın sayfalarında kendini ara beki bulursun
Onca yaşanan süreçleri bir çırpıda nasıl unutursun
Hangi gerçekleri, gerçek neki diye soruyorsan
Yaşanan gerçekleri, hissedilen gerçekleri belki göz yaşlarında bulursun
İşte insan böyle birşey illaki özü dile gelir
Biz Kur'an'ı anlayamayız diyenlerin Kur'an hakkında konuşma hakları yoktur.
Zira anlamadığın yere konuşmak hadbilmezliktir...
Siz Kur'an'ı anlayamazsınız diyenlerin hiç konuşma hakları yoktur.
Zira Allah'ın kitabı ile Allah'ın kulları arasına girmek en büyük hadbilmezliktir...
Birgün kendi adını görürsün
Hakkın rahmeti kelimesi ortasında
Sen değil belki yakınların, tanıyanların
Takılı kalır gözleri bir taziyenin ortasında
Yaşanılası bir gündür her can için
Papazlar rahipler "isa Allah'ın oğlu" diyor
Sarıklılar cüppeliler: "Muhammed alemlerin efendisi"
Hem okuyorlar fatihayı her namazda:
Kur'an anlayana "elhamdülillahi rabbil alemin" buyuruyor.
Dinlerin tamamı akıl hastalığıdır diyorsun.
Dinsizlik benim şiarım diye de buyuruyorsun
Müsadenle durumunu arz edeyim ben sana
Alınmazsan gördüğümü söyleyeyim vicdana
Duygu yüklü olursun bazen buhar kaçar gözüne
Sağlam dur dürüst ol her zaman güvenilsin sözüne.
Söyleyeceksin bir söz ölçersin biçersin elbet
Yoksa candan kardeşini üzersin özünle
Ölçüsü geçmiş olan bataklıktan çıkamaz.
Allah'ı yetersiz görenler başkalarıyla övünüyorlar
Dini parça parça etmişler bölündükçe bölünüyorlar
An falan an fülan diye başlıyor girişe
Sonra diyor keçi yedi ayeti bak şu işe.
Kur'an'ın beyanı mushafta apaçık duruyor.
Adam keçinin yediği ayetten(!) din buyuruyor.
Ana
Ne kadar özledim sorma
Bir hasret sarmış beni
Şimdi görür gibiyim
O şefkatli gözleri.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!