Mustafa Atiş Şiirleri - Şair Mustafa Atiş

İmtihan dünyasında kendini arayan sır
Sana meftun bir aşksa bana Leyla gibidir
Gayesini unutup hüsrana dönen asır
Hakkı, sabrı söyleyen bir süveydâ gibidir
Şehâdet ve meleküt âlemlerine dalıp
Kalbindeki zerrenin hakikatine varıp

Düşlerini gömdüğün hüzünlü pınarlara
Sevgini öldürüp de vardan mı geçeceksin?
Sarıp umutlarını gizemli baharlara
Çiçek açmadı diye zardan mı geçeceksin?
Küller uçmadı diye hardan mı geçeceksin?

YEŞİL BEYAZ İNTİZAR

“Hasret bir kurşun oldu, yaktı ciğerimizi
Biz sılaya vurulduk, gurbet öldürdü bizi”

RİZE

Denizinden maviyi dağlarından yeşili
Alıp da nakış nakış işlesem gökyüzüne
Atmacalar seyretse semadan cemalini
Güneşi kıskandıran renkler dolsa gözüne

Yollar sevdalı yollar
Yüreği dertli yollar
Geçene gülümser de
İçi kasvetli yollar

Kimine yoldaş olur

Benzine çalan yüreğini
Yangınlara sarıp
Söndüremezsin

Günü bitmemiş umutlarını

Bakarken ıslanır solgun resimler
Gözyaşı da olsa silinmesinler
Yağmurda ağlarım görülmesinler
Senden gayrı kimse bilmiyor Roza

Titriyor dilimde yaralı şiir
Tabipler de çare etmiyor Roza
Unuttum dese de seni bu şair
Ayrılık kafama yatmıyor Roza

Derbeder olsam da yok ağlayanım

Derman olacaksan gönül yarama
Hicranı dindir de bitsin muamma
Vefa her cefaya katlanır ama
Cesaretle olur, yürekle değil

Vuslat membaını bulmuyor diye

SEN GÖÇÜP GİDİNCE

Sen göçüp gidince, ardından oğlum
Ne baharım kaldı, ne de bir gülüm
Ben Eyyüp değilim, sade bir kulum
Hicrân yüreğimi dağladı durdu