Mustafa Atiş Şiirleri - Şair Mustafa Atiş

Sadece sen mi yandın bu aşkın ateşiyle
Yüreğinde bir akkor taşıyan bendim roza
Rüzgârlar savururken küllerini toprağa
Üstündeki divane duman bendim mimoza

Gözlerimde bir Mawskowski caddesi
Petersburg’ta aşkım kaldı Natalya
Kulağımda Pugaçova’nın sesi
Bir yaralı şarkım kaldı Natalya

Şimdi senden dünya kadar uzakta

Nice yaşanmışlık varken hatırda
Kâbuslar gerçeğe döner Nazenin
Yıldızlar dünyayı aydınlatır da
Senin ki doğmadan söner Nazenin

Hâlâ titriyorsa senin sol yanın

Titriyor dilimde yaralı şiir
Tabipler de çare etmiyor Roza
Unuttum dese de seni bu şair
Ayrılık kafama yatmıyor Roza

Derbeder olsam da yok ağlayanım

Şafakla közlenir bu kanlı türkü
Güneşin doğuşu yakar maziyi
Toprağı sulayan kan filizlenir
Şehadet kokusu yıkar maziyi

Savaşmak nedir ki O’nun uğrunda

Yürek yangınlarında umuda su dökerek
Ateşi gülistana serene selam olsun
Karamsarlık düşerken her gönül dehlizine
Miraçtaki müjdeyi verene selam olsun

Çelik yürekleriyle ölümü de öldüren

Renkli hülyalarına kan mı karıştı çocuk!..
Yitik sevdalarına can mı karıştı çocuk!..
Elinde oyuncağın mezarına gömüldü
Sen kalem tutacaktın, an mı karıştı çocuk!..

Ah!.. Sızlayan yarama merhem olmaz sözlerin

Yayla güzel olunca
Tulum sesi çalınca
Bir horon oynayalım
Kanımız kaynayınca

Ver elini elime

Dün aldım haberini
Yine yalnız kalmışsın
Birçok yaran var iken
Yine yaralanmışsın

Ayrılıklar böyledir

İmtihan dünyasında kendini arayan sır
Sana meftun bir aşksa bana Leyla gibidir
Gayesini unutup hüsrana dönen asır
Hakkı, sabrı söyleyen bir süveydâ gibidir
Şehâdet ve meleküt âlemlerine dalıp
Kalbindeki zerrenin hakikatine varıp