Muşmulasın Şiiri - Kasım Kobakçı

Dalda buruk durur meyve, koparılmaz zamanında,
Saklanır hep kışa doğru, tat alamaz o anında,
Umut bekler karanlıkta, güç bulamaz sol yanında,
Güz rüzgarı esip geçer, sızı gitmez hiç kanında,
Muşmuladır bunun adı, yumuşayıp tatlanmalı,
Kış gelince usul usul, değerine katlanmalı,
Çürümeden hemen önce, kıymet bilip toplanmalı.
*
Ey insanoğlu, sen de bir meyve gibi yaşlanırsın,
Saklarsan hep o sevgini, için geçer taşlanırsın,
Mevsim biter zaman geçer, yalnızlıkla dışlanırsın,
Gençlik gider elden yiter, son deminde suçlanırsın,
Vakit varken yaşa canım, sonra alev közlenemez,
Giden yıllar geri dönmez, eski günler özlenemez,
Yüzündeki o çizgiler, muşmulasın gizlenemez.