Müslüm Bey Şiiri - Serdar Tunçluer

Hep bir olup topladılar,bir çöp gibi perdeleri
Kalanları bıraktılar,ele güne,deste deste,
Ahde vefa kimde kaldı,kimde varki akde vefa,
Şahitlikmi yere batsın, yalan dolan her nefiste

Gelinliği çöpe attın,ey vicdansız be insafsız
Biriside hiçmi yoktu,demedimi, etme gitme
Bir yıl değil on yıl değil, boşa giden bir nefeste
Allah bilir, bilen bilir,ne çekerdim yazda kışta

Hangi günde aç bıraktım,dilin varsa birgün söyle
Eşe dosta kucak açtım,kim aç kaldı susma söyle
Gelirdiler, giderdiler,dost denilen sahtekarlar
Hep bir olup bitirdiler, görmedimi sizinkiler

Demedimmi ana baba,kurmadımmı atlas sofra
Ey yüreksiz be kitapsız,kime ettim afra tafra
Bildiğini hep savundun,ne bilirdin hadi söyle
Ön yargılı bir kadındın,öyle kaldın gittin öyle

Ne ürettin aşk adına, ne üretin zerre söyle
Ürettiğin evlatmıydı, farklı yanın neydi söyle
Yalan diye bildiklerin, ele güne dediklerin
Ey utanmaz be arlanmaz,ahım kalmaz bekle derim

Bir gün olsun yaşamadım, gençlik bitti tadamadım
Hayalimde hep yaşattım,bir düzende kuramadım
Hani derler hep kadındır,erkek başındaki miğfer
Bir üstüne koyamadım,sayendedir hiçbir temel

İçki bilmem, kumar bilmem,ailemdi tacım serim
Gittim geldim hesap bilmem, inancımdır eşim derim
Düştüm işte, hem ne düşüş,çırpındımda kalkamadım
Borç verdiğim helalimi,elim verdi ben almadım

Yüzbinleri milyonları, hep üstüme çoğalttılar
Diyemedim hiç kimseye,kardeş etme..! bunalttılar
Elin borcu oldu yüküm, çoğalttıkça çoğalttılar
Birde kaza oldu hayret..! , evrak ile bunalttılar

Birde bu yetmezmiş gibi, geldin üstüme sen benim
Yarim dedim,ben ne dedim..? vur abalıyamı dedim
Ne aptalmışım ben meğer, dost bildiğim hilekarlar
Kime kaldı bu boş dünya, bak geriye tövbekarlar.