18.yol No.261
Fırtına var,
Üşüyorum, bir buzul yalnızlığında ruhum,
Düştüm, kan tarlaları bedenim,
Akıyor, nehir olmuş gözlerim,
Arıyorum, kendimi bulamıyorum
Deprem var,
Çatlıyor hücreler asi bedenim,
Çöker yüzüme her an kederim,
Basıyor yılları üstüme,
Eziyor, kendimi bulamıyorum
Ölüm var,
Girer rüyama özlemim Babam,
Soylüyor,” üzülme oğlum ”
Öpüyor şefkatle her an,
Diyor,“ vuslat yakın da oğlum”.
Tunçluer
Serdar TunçluerKayıt Tarihi : 22.01.2007 19:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Fırtına, deprem ,ölüm, mukadder akıbetin habercisidirler.'İnsan denen mechul'Alexis Carle. Bu üçgen içerisinde, insanın vâr ile var olduğu müddetçe,neler yapabildiğini anlatır,vâr dan yoksun olduğu sürecçte ise, nekadar acımasız bir cengaver gibi hareket ederek, önce manevi anlamda kimliğini yitirdiğini, daha sonra madde planında infilak ederek,kokusundan kainatın rahatsız olmaması için, toprağa defn edildiğini anlatır.
Değerli eseriniz çok derin ve güzel vurgular, hem kelimullaha,hem ruhullaha,hem neciyullaha,Safiyullah'a,hem hatemul enbiya nebiyullah,resullaha götürdü.
Eserinizi,kaleminiz, yüreğinizi,Ali Muammed Mustafa hürmetine candan kutluyorum.
Saygılar arz ederim..
Üşüyorum.. bir buzul yalnızlığında ruhum
Düşüyorum.. kanıyor kan tarlaları bedenim
Akıyorum.. nehir olmuş seller gözlerim
Arıyorum.. kendimi bulamıyorum -- Ruhum ruhunuzu süzmüş sanki.Kelimeler tanıdık ,fikirler aşina.Sanki bir hamurdan damıtıldık.selam ve dua ile.
TÜM YORUMLAR (3)