Ey gönül nihayet zor mu bu kadar
Bu kavga suküta erer mi birgün
Gözümü karartıp verince ikrar
Benimle saltanat sürer mi bir gün
Yol mu meşakkatli aşması mı zor
Ahuzar edipte ağlama gönül
Unutma gecenin bir sahibi var
Çektiğin musibet yaradır amma
Unutma yaranın bir sahibi var
Efkarlanıp har ateşte yanarsın
Sen yoksan ben zaten yarımım diye
Bir yanımı ellerinde bıraktım
Zülfünden kemendi takıp boynuma
Bir yanımı tellerinde bıraktım
Bizim köyün yetmiş yıllık delisi
Her sene evvelden fazla bunuyor
Buna verdikleri çulun etkisi
Kendisini aklı selim sanıyor
Boynundaki yular işin cabası
Bu gece
Bir ağıt yolladım sana hediye
Alıpta koynunda yatır bu gece
Gençliğimi heder ettin ne diye
Sende sermayeni yitir bugece
Bundan sonra
Vazgeçtim yolunu beklemem artık
Kalmadı umudum bil bundan sonra
Beklesemde geleceğin yok artık
Tükendi sayılır yol bundan sonra
Bozulmasın diye arş’ın kanunu
Hakkı bilip Hak’ka uymak gerekti
Hak’ka uymuyorsa halkın kanunu
Cihana bir nizam düzen gerekti
Tanrının buyruğu Türkçe yürekti
Bir ömür borçlusun unutma bana
Yıllarımı çaldın ciğerin yansın
Ardından tek kelam söz etmen sana
Yıllarımı çaldın ciğerin yansın
Kolaymı gönlüme çelmeler takıp
Kolay kurulmadı bu vatan beyler
Korumaya korkak yüz lazım değil
Aksın ılgıt ılgıt kanımda söyler
Yüreği çarpmayan siz lazım değil
O kadar sevdimki tarife sığmaz
Ben seni yaşardım gitme deseydin
İkimiz birlikte çiçek açardık
Bana tek kelime gitme deseydin
Razıydım kapının ardında olsa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!