Karanlık çöksün varsın ruhumda bin güneş var,
Senin sıcaklığınla erir dağdaki buzlar.
Yıldızlar sönük kalır seni kıskanır aylar,
Gönül ufkumda doğan eşsiz bir nurdur adın.
Van Gogh’un fırçasından dökülen renkler gibi,
Karanlık çökünce sırlar aşikar,
Gönül kapısında bekler bir vakkar.
Kötüyle sınanmak ağır gelse de,
Mevla iyileri saklar, ah eyler.
Q
Kar tanesi gibi savrulur dertler,
Karanlık çökünce dalar gözleri,
Tavana nakşolur dertli sözleri.
Geçmişin yüküyle yanar özleri,
Yalnızlık içinde sabahlar reis.
Sorgular hayatı, tartar yanlışı,
Karanlık gölgeler pusuda bekler,
Masumiyet üstüne kor alev ekler,
Bir çocuk ağlarken inlerken gökler,
Kimin vicdanı susar bu vahşi zulme?
Kahraman maskeli, yüzsüz caniler,
Karanlık kuşatsa dört bir yanını,
Zerre karartma sen sol yanını.
Hainler dökse de mazlum kanını,
İyilikten kopma, her şeye rağmen.
Yanlışın ordusu gelse üstüne,
Karanlık sönünce şafak sökerken,
Sönmeyen o ışık gözünde saklı.
Umut tohumunu kalbe ekerken,
Cennetin müjdesi sözünde ey yar.
Zamanın yükünü sırtımdan aldın,
Ne zaman istersen gel sen, ben buradayım
Seni çekistiriyoruz,sigaram ben ve yalnızlığım
Korkma karanlıkardan iki dakka gelde git
Ben hep yanındayım,ben her karanlıktayım...
Gelirim ben de,benim olmaman paçamı tutuyor
Karanlık yırtıldı, ansızın gelen bir el,
Gök kubbede bir ses, kalbimde gizli yel.
Yüreğimde coştu o tarifsiz bir sel,
Yıldızın patlayıp fırlattığı o tül.
Saniyede yayılan o büyük kudret,
Ben kardeşi öz canım bilirim
Kardeş doğduk öyle kalak kardesim
Arkamdan kazılan kuyulardan usandım
Aynı anadan doğduk, öyle kalak kardesim...
İtine çakalına hiç fırsat verme
Güzel bakışları sarmış tenimi,
Kaçmak istiyorda, bir adım atamıyorum
Nefsi müdafaya girer, bu aşkta kasıt var.
Gülüşüyle tutuşmuş bir kenarı yüreğimin,
Daha sönmez bu yangın, cana kasıt var.
Gönlüm kül idi, yandı hara dönüştü,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!