Girme düşlerime artık ,gel deme beni çağırma
Ağır geliyor günahlarım dizlerime gelemiyorum
Yollar sisli , tuzaklarla dolu yollar
Kaybolurum tarif eden ışık tutan olmazki
Umutlarıma çıkışı olmayan pusu kurmuşlar
Tam ölümü unutup koşarken düşermiş insan
Nasıl birden bu hale geldiğine şaşırmış insan
Sarılma bana toprak, Rabbim razı olmadan
Sabır şükür ve dua ile imtihanı geçermiş insan...
İnsanlar dünyada hiç ölmeyecek gibi yaşar
Hüznü saklıyor güzel gülüşün
Yüreği güzelin yüzü gülmüyor Rabia
Kalbi kara olanın kararsın yüzü
Sen yinede gül, kimseye düşürme sözü Rabia...
Sen hayaller kur besleme beis
Urfa'nın kadiminde, bir bilge sesi,
Güneşi taşıyan, umut nefesi.
Kitaplardan süzülür, her bir kelimesi,
Sen, ilhamın adısın, Rabia Öğretmen.
Harflere can veren, mana giydiren,
Rakibim benim, kimse ile yarışmam
İşim olmaz kimseyle, hiç bir şeye karışmam
Gereksiz söz söylemem, fitnelerle görüşmem
Hatır için susarım ama bir küsersem barışmam..
Kendim biliyor ben bilmiyorum,
Oturtacaksın yüreğini karşına, açacaksın rakıyı
Bir dilim beyaz peynir yanınada keseceksin kavunu
Yürek şiirler dizecek, dil okuyup söyleyecek
Ve seni rakı içmesini bilen bir kadın dinleyecek
Sen okuyacaksın, bir an hüzünlenip ağlayacak
Sonra ansızın şen kahkalarla gülecek
Al benide yanına sonsuzluğa götür
Sensiz ben yetim kaldım reisim
Şehit olduğunu bilsemde göğsümü dövdüm
Kimsesiz bir garip kaldım reisim...
Bu bozuk sistemin sana neyidi kasti
Bu gece yıldızlar pırıl pırıl,
Saklıyor karanlık gözyaşlarını
Ren körü geceler de
Can yakan ağıtlar,
Derinden titretiyor insanı...
Her şiiri yorumlarken titriyordu dudağı.
Her sözcüğe katıyor duygularla aşkını
Sevdiği adama veriyordu yorumlarken aklını
Sevmiş çok sevilmiş almıştı aşktan muradını.
Renga renk duygular, kalpten akar dil ile.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!