Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Ben sana kurban olduğum demişim
Canımı ayaklarınin altına sermişim
Dikkat et üzerine basma ne olur
Heves değil ki yüreğimden söküp atayım
Sevgini özümden koparacak gibi esme ne olur...

Üzme, seni böyle seven adamı üzme,
Ve bil ki seni benim gibi sevemez kimse,
Bu kalp sensiz bir an bile güler sanma,
Gözümdeki yaşlara aldanıp uzağa gitme...

Ne olur, incitme bu yaralı ömrümü,

Üzülmek geçer de, kalır kırgınlık,
İçimde bir sızı, tarifsiz bir ağırlık.
Bir yığın söz birikir, sadece yutkunarak,
Söylenmez, anlaşılmaz, bir anlık ayrılık.

İki yabancı gibi, şimdi yürüyoruz,

İyi değilim, ölecek gibiyim
Ruhum bedenime fazla, bedenim ruhuma dar geliyor
Her adımda sebepsiz bir hüzün
Gözlerimden nedensiz yaş akar
Ölsem üzülen olur mu , ben ölsem sen üzülürmüsün?

Vakit daralır içimde, bir yangın başlar sessiz,
Zemzem olsa ne yazar, boğazım kurur sensiz.
Ezan sesine karışır feryadım, tertemiz,
Yanımda olsan şimdi, diz dize ve nefessiz.

Gözümdeki fer söner, tabağımdaki aş soğur,

En güvendiğin üzüyorsa içindeki çocuğu
Yangına körükle gidiyorsa en sevdiğin
Kırılıp da sadece gönül koyma artık
Vakti gelmiştir gitmenin, arkana dönüp bakma...

Eller kirlenmiş, vazgeçilmez sevginin

Ahirete göçtüğümüz zaman meraklı bir melek bana sorsa: ...
‘Dünyada en çok neyi sevdiniz? ‘
Cevabım,
Kavga etmekten sevmeye vaktim olmadı ki…
Olurdu...

Ülkemi , Irk din dol mezhep mezhep bölüyorlar
İzleyip gereksiz kavgamızı zevkle gülüyorlar
Her seçim de utanmadan oy için geliyorlar
Uyan uykudan artık, sabah akşam vatanı satıyorlar...

Bir sağa bir sola dağıttılar o delikli demiri

Tiyatro dedikleri, perde Habur'da açıldı yine,
Üç beş teröristle, müsamere oynadılar sadece.
Silahlar yandı terör bitti, barış da geldi güya,
Oysa kanlı eller, gizlendi o sahnenin ardında...

İkinci Habur bu, haydi furma haykır hiddetle,

Birini hiçbir zaman affedemeyeceğini anladığında,
Ondan vazgeçersin.
Birini ondan vazgeçemeyeceğini anladığında
Onu affedersin...
Hayat, vazgeçmekle affetmek arasında,
İnce bir çizgide yürümektir...