Gönlümü kaptırdım Şiiri - Murat Ülkü

Gönlümü kaptırdım bir vefasıza
Meğerse sevmeyi bilmezmiş meşrep.
Kulak asmadı hiç bendeki sızıya
Aklı başka yerde, huyu hep edep.

Mesajlar bekledim, yollar gözledim
Kırıldı mı gönül? Her an izledim.
İçimdeki aşkı dilden gizledim
O ise kırmaktan almadı hicap.

Ben tam sevdim oysa eksiltti beni
Yalan dolan ile eskitti beni.
Kendi elleriyle tüketti beni
Meğer o sevgisi boşunaymış hep.

Benim içim titrer konuşur iken
O her an hazırdı batmaya diken.
Gönül bahçesine dertleri diken
Anladım ki kalbi taş imiş meret.

Huysuz bir tavırla her gün naz etti
Sitemi çoğaltıp ömrü az etti.
Baharımı aldı, kışı yaz etti
Kaçıp gitmek için buldu bahane.

Kıyamazdı canım tek bir saçına
Düştüm bir hayırsız aşkın suçuna.
Bakmadı ruhumun bir kez içine
Ben sevda dedikçe o dedi talep.

Gönlümün bağında kırıldı filiz
Aşkımızdan geri kalmadı bir iz.
Çıkmaza saplandı o temiz dehliz
Deryada kayboldu tükendi adap.

Ben sadakat dedim, o nifak saçtı
Gönül kapısını ellere açtı.
Umudun bağından uzağa kaçtı
Aşkın deryasında derin bir firak.

Gittiği yollarda izim kalmasın
Dilerim kimseden murat almasın.
Yüreği soğsun, hiç gün doğmasın
Bana çektirdiği olsun ona ah.

Söylenecek sözüm bitti bak sana
Aşkın deryasında daldım ummana.
Bir hayırsız için kıydım bu cana
Meğer yürek yokmuş, her sözü günah.