Sevdanında yürü yürü, yollar gibi sonu yok
Attığın her adımda kurulmuş binlerce tuzak
Çukurdan çamurdan vuslata gidileceği yok
Sevmek bana yasak, ben sevdaya uzak...
Leyla ile Mecnun belkide uydurulmuş bit masal
Sordu gözlerin sessizce, "Özledin mi beni?" diye,
Bir ok gibi saplandı soru, kalbimdeki gizli yere.
Özlemez olur muyum hiç? Sızlıyor burnumun direği,
Senden uzak her dakika, bir ömrün en ağır yükü.
Sensiz aldığım her nefes, havada asılı kalan israf,
Sordular ki bana hiç sarıldın mı?
Aşkın ateşine hiç darıldın mı?
Yumdum gözlerimi, dedim gönlümce:
Dokunmadan sevmek, en ince hece.
Kor düşer bağrına, hiç karıldın mı?
Sormayın beni bana
Şiirler yazıyorum iste
Okuduğunda anladığın gibiyim
Gün görmemiş umutlar var elimde
İnsan var aşk var memleket var dilimde...
Sormayın beni bana
Şiirler yazıyorum iste
Okuduğunda anladığın gibiyim
Gün görmemiş umutlar var elimde
İnsan var aşk var memleket var dilimde...
Sorulsa sana kimdir bu şeyhin, kimin?
Dersin ki o âlimdir, o şahım, benim.
Bilmezsin, cihanda Hakk'tır mihman olan,
Aşkı demez idin böyle.
Ne Şâfi'î ne Mâlik ne de Ahmed'e,
İlkin ben olamadım
Sonun ben olayım
Gönlüme göre bir kadın istedim
Sen de adam gibi bir adam istersen
Ben seni yürekten seven
Sen bana delicesine aşık
Soyadı dediğin ince bir mühür,
Gönül bir olmazsa ruh olmaz hür.
Düştüğün kuyuda elini tutan,
Gerçek akrabadır, kalanı küfür.
Kan çekmez bazen, can çeker insanı,
Soyadı dediğin bir kuru isim,
Yürekte yeri yok, dilde yalanmış.
Aynı karededir sadece resim,
Ruhlar bağlarını çoktan koparmış.
Mirasçı denilen payın peşinde,
Söylersin "Bütün bir bedenim sensin",
İçimde dinmiyor bu sessiz sızı.
Dokunmak hayaldir, vuslat hediye,
Yalnızlık kalbimin en keskin hızı.
Ben ne haldeyim hiç düşündün mü yar?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!