Hikmetle doldur Şiiri - Murat Ülkü

Gönül heybesini hikmetle doldur,
Kötü meclisinde solmasın benzin.
İnsanın rengini aldığı yoldur,
Güneşle beraber silinir hüzün.

Kiminle yürürsen ona dönersin,
Karanlık ruhlarda söner, gidersin.
Ulu bir menzile varıp erersin,
Aydınlık şafağa eş olsun gözün.

Kenter’den bir kelam, sözü derindir,
Girdiğin o bahçe artık senindir.
İnsan ki insanın ayinesidir,
Güzellik yansısın, ak olsun özün.

Bülbülün yanına giden gül olur,
Dikenle oturan savrulur, kül olur.
Sohbeti hoş olan canda bal olur,
Petekten süzülen dildedir sözün.

Derya olup taşsa merhamet seli,
Bükülmez yiğidin bükülmez beli.
Arifin meclisi hikmetle dolu,
Feyz alsın oradan gören o gözün.

Karakter boyanır dostun huyuna,
Kimse tek başına inmez suyuna.
Kanma bu dünyanın sahte oyununa,
Tertemiz kalmalı senin her izin.

Filizlenir sevgi dostun yanında,
Merhamet dolaşsın damar, kanında.
Huzuru ararsan ömür hanında,
İyilik olmalı tek tutar dizin.

Kötülük bir zehir, yayılır her an,
İyilik şifadır, her derde derman.
Yürekte yazılmış ilahi ferman,
Ruhunda kalsın o şefkatli izin.

Güzeli sevmekle güzelleşir can,
Dostun ahlakıyla nurlanır her yan.
İyiler kervanı geçerken inan,
Ardında bıraktığın haktır o izin.

Garip Murat der ki; yolun ak olsun,
Gönül bahçen daim gül, çiçek dolsun.
İyiyle yoldaşlık kurarsan eğer,
İki cihanda da şen olur yüzün.