Açıldığın denizin adı ihanetse,
Attığın her kulaçta,boğulu
Çektiğin her kürekte aldanırsın.
Umut sandığın kıyılar serap olur,
Vardığın her limanda bir başına kalırsın.
Ihanet bir kara delik, ne versen yutar,
Karanlığın gölgesi çökmüş üstümüze,
Hançer gibi saplanır her söz içimize.
"Kadın gibi gülme!" derler arsızca yüzümüze,
İncelik unutulmuş, vicdan suskun, sessizce.
Küfürler bir tufan gibi savrulur havada,
İçimde delice dolaşan duygular
Darmadağınık uçuşan uykular
Bir bir tükenmiş, bitik umutlar
Sıkıca sarıyor beni yalnızlıklar...
Her adımda bir hüzün izi
Senle geçen her dakika,
Daha da alıştırıyor beni sana.
Umudum gülümsüyor yarına
Sevgi ise benim adım sevda
Kalbimde bir yer veririm sana
Senin adın mutluluk olsun
Ağır bir uykudasın, yatağın dar bir kıyı,
Soluğun bir fısıltı, kayıp bir gökyüzü yayı.
Kırmızı güllerin sükûtu, havada bir ağıt,
Sensiz geçen her salise, ruhuma kör bir kayıt.
Gönlümün kafesi yırtık, açılan bir geçit,
Bir çocuk ağlıyor
Bı haber dünyadan
Acıyor ağrıyor diyemiyor,
Biçare baba, yanıyor anne
Yanmış kül olmuş
Ciğerler olmuş harabe
Sen şehidim dedin ben boynumu büktünm
Yaktın yüregimi karalara bağlattın beni
Kendi yazdığın mısralara gözyaşı döktüm
Yaktın ciğerimi Atilla, ağlattın beni...
Benim dostlarım ya gazı ya şehit oldu
Yüzlerinde çeşit çeşit maskelerle gezdiler
Yavaş yavaş iğne ile kabrimizi kazdılar
O riyakar bu yalancı diye diye kalbimizi bozdular
Allah'tan korkmaz kuldan utanmaz olmuş insanlar...
Canın oluyor yanında, uzaklaşınca ayrı,
Seven sevdiğini ayarsız severek boğdu
Yarı ziynet bilmedi muz gibi soydu
İnançsız gönüller doymaz nefise kaydı
Söz kalu belada kaldı, unutuldu ahde vefa
Boyalı cilalı yüzler pırıl pırıl parlıyor
Aklı bende olmayanın yorgunluğudur bu,
Gündüz varlığını görmezden gelen karanlık.
Gönül hanesinde tek başına duran bir kuyu,
Boşluğun sesi yankılanır, adı: Umursamazlık.
Ne başa taç etsen de fayda eder, ne şiir yazsan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!