Çocuk yaşlardan bu yana şiire ilgim vardı amatörce yıllardır yazmaya çalışıyorum.
Bir bahar sabahı uyanırsın,
Taze çiçek kokuları sarar dört bir yanını.
Güvercinler pencerende,
Her zamanki telaşlı kanat çırpışlarıyla
Selamlar yeni doğan günü.
Güneş usulca dokunur tenine,
Savrulunca şiddetinden dağlar iki yana,
Kaçışınca canlılar düşüp uzak diyara,
Kimse görmek istemez en sevdiğini bile,
Bir korku çöker ansızın kalplere, dile.
Günahlar, sevaplar dökülür ortaya bir bir,
Sen bana benden daha yakın bensin;
Ben, benliğimin içinde seni ararken kaybolmuşum.
Meğer adın, kalbimin en eski duasıymış,
Meğer yüzün, ruhuma yazılmış ilk sırmış.
Ben sandığım gölge sendenmiş,
Nefes dediğim ses, senin yankınmış.
Sen; nazarımın eriştiği,
Elimin titreyerek değdiği,
Ruhumun, ruhunun kıyısında kendini bulduğu
En latif, en nadide kadınsın.
Gün, senin hayalinle doğar içimde,
Gece, yine senin adınla mühürlenir.
Bir can ol ömrüme,
Ömrüm seninle güzelleşsin.
Sabahım gözlerinle başlasın,
Gecem sesinle dinlensin.
Seninle başlasın bütün mevsimler,
Seninle yeşersin içimde baharlar.
Çok uzakta bir kadın var;
Gönlümün en sessiz kıyısında yaşayan bir yıldız.
Mavi gözlerinde kışın ilk sabahı saklıdır;
Kar değil, ayrılığın beyaz sessizliği düşmüştür bakışlarına.
Kirpiklerinde titreyen her damla,
Gökten kopup yüreğime düşen bir duadır.
Düşünüyorum da... Ne zamandır sana aşkımı, yıldızların geceyi süslediği gibi süslü cümlelerle anlatmadım. Yoksa sustuğumu mu sandın? Hayır... Sessizliğim, sevgimin eksikliğinden değil; aşkımın kelimeleri aşacak kadar büyük oluşundandır.
Öyle aşığım ki sana; kalbim aklıma başkaldırıyor. Aklım seni unutmayı öğütlerken, kalbim her atışında adını sonsuzluğa yazıyor. Dudaklarıma ulaşmak isteyen her kelime, gözlerinin ışığında diz çöküyor; hiçbir cümle seni anlatmaya cesaret edemiyor.
Ey gönlümün sultanı... Eğer zaman beni senden ayırmaya kalkarsa, bil ki zamanın kendisi eskir, fakat sana olan sevgim eskimez. Eğer kader yollarımıza dikenler serperse, ben o dikenleri gül bilip yine sana yürürüm. Çünkü sen, yalnızca sevdiğim kadın değil; ruhumun eksik kalan yarısı, dualarımın cevabı, gecelerimin yıldızı, sabahlarımın güneşisin.
Bir gün sesim susarsa, rüzgâr sana aşkımı fısıldasın. Gözlerim kapanırsa, gökyüzündeki her yıldız sana beni anlatsın. Ve eğer bu dünyadan göçüp gidersem, bil ki ardımda bıraktığım son nefes bile adını fısıldayacaktır.
Çünkü bazı aşklar bir ömre sığmaz... Bazı sevgiler zamana boyun eğmez. Benim sana olan aşkım da işte böyledir: Ne zamanla eksilir ne de ölümle son bulur. Sonsuza dek senin adınla atan bir kalp olarak yaşayacaktır.
Bugün sen beni biraz daha sev,
Yarın ben de seni daha çok seveyim.
Yarın hiç geçmesin, hiç bitmesin,
Aşkımız kalple büyüsün, diyeyim.
Gökkuşağı gibi rengârenk olsun,
Sevgimiz dillere destan olsun.
Gözlerinde Sonsuzluk
Mavi gözlü, altın saçlı sevgilim
Sen uzaktasın denizlerin rüzgârların ötesinde,
Ama kalbim sana doğru yürür
Geceyi aşarak zamanı delerek,
Karanlık gecenin sabahında gün beyaza boyansa,
Sen kollarımda uyansan, gözlerin bana baksa…
Mavi düşler içinde açsan kirpiklerini yavaşça,
Hiçbir gün bu günden güzel olmaz inan bana.
Sen yanımda oldukça dünya cennet olur bana,
Bir bakışın yeter, yeter ki dokun kalbime usulca.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!