Şimdi sen gidiyorsun ağlama deme sakın
İçim kan ağlıyorken gülsem ne değişir ki?
Gözündeki o ışık sönmüş ayrılık yakın
Yılmayıp ardın sıra gelsem ne değişir ki?
Nefesimsin deyip girdim günaha
Yüz verdim diye mi beni terk ettin
Evliliğe her gün bir adım daha
Hız verdim diye mi beni terk ettin
Duyurdum âleme mest ettiğini
Kurtuluşun haktır hak, öyle diyor Yaradan
Bu gayenin farkında olabilmek ne güzel
Cennet satın alınmaz dünyadaki paradan
Çizgisini aşmadan kalabilmek ne güzel
Düşünceler beynimi halden hale sokuyor
Acep yalan dünyanın ne kadar farkındayım
Zaman sular misali boş yere mi akıyor
Ele kalan dünyanın ne kadar farkındayım
Hasretliğin şu sinemde yaradır
Dinse bile vazgeçmesi ne mümkün
Bir değil ki dertler sıra sıradır
Bin’se bile vazgeçmesi ne mümkün
Kadir gecesi sana dualar ısmarladım
Sadece dileklerim elde kaldı neyleyim
Bir hevesle bayrama yaklaşırken her adım
Bu bayram da gözlerim yolda kaldı neyleyim
Hiç aşık oldun mu diye sordular
Gözlerim dolarken sustuğum oldu
Hayalimi bile şerre yordular
Ömrüme nice düş astığım oldu
İster malın olsun ister şöhretin
Huzur kapın çalmayınca olmuyor
Düşmüş isen ortasına nefretin
Sevgi saygı kalmayınca olmuyor
Evlendiğin eş yüreği yakarsa
Yusuf’un kuyuya atıldığı gün
Hamza’nın islâma katıldığı gün
İsa’nın çarmıha gerildiği gün
Gözlerdeki yaştı ölümü anmak
Ali’nin çift uçlu dost Zülfikârı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!