Gezdirme peşinden nafile beni
Yaktırma yıktırma bana alemi
Benim kadar kimse sevemez seni
Ya benimsin,ya benimsin,ya benim
Eyvallahım olmaz bir başkasına
Çökmüşüz hepimiz şu araziye
Kanıp inanmışız boş faraziye
Eskiyle yeniyi bir teraziye
Bindirsen indirsen yine olmuyor
İlk günden bu güne yapıp bozanı
Sahara dağının, kar’ı bembeyaz
Boranda kalmışım, yakıyor ayaz
Gelse neya yarar, o yarsız bir yaz
Ben böyle biçare, kaldıktan sonra
Dağın yamaçları, orman’mı orman
Kulak ver sözüme, divane gönlüm
Dönüşü olmayan, yola gidilmez
Murada ermeden, yakalar olüm
Gurbet acı vatan, seyri bilinmez
Süründükçe gözün arkanda kalır
Kendi diyarımı, ben terk eyledim
Kurulmuş yuvamı, yar yad eyledim
Gül açan bağımı, dost dağ eyledim
Kız seni göreli, seni seveli
İnsan aleminden, uzak olmayı
Yokluğunla hasret ektin koynuma
Çekilmeyen dert yükledin boynuma
Bekçi oldum kapına, balkonuna
Sen nerdesin neredesin gelsene
Dokunmadım masamdaki şaraba
Sanma ki unutur yılla, asırla
Unutmam unutmam unutmam seni
Hele içimdeki bu kadar sırla
Unutmam unutmam unutmam seni
Ömür bülbülümü öttürdün ahla
Tanrı değilsin ki adına tapsın
Kitap değilsin ki açıp kapatsın
Zavallı yüreğim başka ne yapsın
Senin için her gün kanıyor işte
Her soluk alışta of aman dersin
Sen kendini, güzel sanma
Naz a girip, havalanma
Eller güzel derse kanma
Seni güzel yapan benim, benim aşkımdır
Gel deyince, gelmiyorsun
Kavrulurken gönül bağımın düzü
Kan ağlarken gözlerimin gökyüzü
Hep güldüren benim gibi öksüzü
Ne bir dosttu ne bir duşman, sendin sen
Sendin benim sevdamın militanı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!