Ellerim bağlanmış,boynumda urgan
Açıkta kalmışım,ayazım yorgan
Ayaklarım tutmaz,zeminim kaygan
Ne hallere koydun beni bir bilsen
Pınarım kurumuş,çeşmem su vermez
Beynimin içine sokulmak istenenle
Başıma geçirilen çuvala
Baktığımda,
Hiç şaşırmıyorum
Şaşıranın olacağınıda, sanmıyorum
Varsada, anlamıyorum,
İnci gibi boynunda
Sakla beni koynunda
Eller duyarsa duysun
Ne kötülük var bunda
Sakınsan da anandan
Gitmenin yerimiydi şimdi çekip gitmenin
Şu seven yüreğimi mahzun, mağdur etmenin
Ne gereği var idi elleri güldürtmenin
Dökülen gözyaşıma, şu zavallı başıma
Daha ilk günden gel gör canıma yetti işte
Bu nasıl mekândır bu nasıl zaman
El alem uçarken ben düşüyorum
Neyime yarar ki desem de aman
İstanbul Yanıyor Ben Üşüyorum
Mevsimler karışmış iklimler şaşkın
Bekliyorum yolunu
Gel artık ne olursun
Nacizane yuvamda
Herşeyim var sen yoksun
Kış geldi kar yağıyor
Bir sonbahar mevsimi
Yapraklar savrulurken
Beni mutlu mu sandın
Yüreğim kavrulurken
Bende fazla sandığın
Sana verdiklerim yetmedimi ki
Hala gelmiş benden can istiyorsun
Azabın, işkencen bitmedimi ki
Binmişsin sırtıma inmem diyorsun
Yeterin yokmudur senin yeterin
Nere adım atsam karanlık meşe
Zincire vurulmuş içimde neşe
Anla artık anla kimseye değil
Ben sana hasretim gölgem güneşe
Kâğıtlar az gelir kalemler yazsa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!