Güneşe el sallasam
Ay sırtını dönüyor
Yıldızlardan başlayıp
Tüm ışıklar sönüyor
Sönsün ışıklar sönsün
Bakma doktor bakma boşa
Bu dert benim can harımdır
Ne yapsanda çıkmam kışa
Bu benim son baharımdır
Benden fazla seni bil ki
Ben ne karakışlar gördüm
Sen yokken
Ne sefaletler yaşadım
Sen tokken
Ben ne çiseler altında kaldım
Dağlara duman çökerken
Nerde deli çağım deyipte bana
Boşuna zırlama boşuna gönül
Bunca olanları atıp yabana
Boşuna zırlama boşuna gönül
Hışmına uğrayıp zalim zamanın
Yine bir yaz akşamında
Kurulu masamın başucuna kurulmuş
Yine sensiz, yine gözlerim yollar da,
Demlenirim.
Evimin balkonunda,
Güneşe bakarken kızıllığının gölgesinde
Çiçeğiyle arısıyla balıyla
Köknarıyla ladiniyle çalıyla
Kilimiyle halısıyla şalıyla
Bir başkadır Yoncalı’sı Şavşat’ın
Kapıları kilitlenmiş olsa da
Bu günden itibaren neme gerek bu dünya
Gitmek bana şart oldu sen ellerin oldun ya
Benim olan ne varsa senin olsun şimdiden
Gözlerinle aşk diye bana hasret sundun ya
Yazıklar olsun gülüm sana da aşkına da
Bu aşkı bir kalemde
Gel bitirme bir tenem
Yazılsın sayfa sayfa
Okusun cümle alem
Anası sen oluver
Seni benden esirgeme, öldürde
Yüreğimi parça parça böldürde
İster isen mezara koy, güldürde
Bir kelime laf edersem gidersin
İster sen kal ister gölgen yanımda
Dertlerime bir nebze derman olacak isen
Gelmene hayır demem gidipte çıldırtmazsan
Sen diye yüreğimde, kırağı olsa çisen
Kalmana hayır demem çıkıpta çıldırtmazsan
Adını sayıklarım binlerce kez bir günde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!