Karanlığın ortasında
Yürürken gecem güne
Bir patlama, bir aydınlık
Bir tozduman ve sessizlik
Kapandı hayat perdem
Şafağımı eşiğinde
Yakar beni o bakışlar
Hele gözler hele kaşlar
Ne talih ki sevdim diye
Gelen giden beni taşlar
Taşlar beni taşlar beni
Yüreğimde tek gülsün
Pınarlar kadar gürsün
Mademki istiyorsun
Benden yana özgürsün
Sensiz kalsa da koynum
Her neye alsam karar
Çevremi dertler sarar
İçimden kan ağlarken
Sevinsem neye yarar
Ben nasıl bir adamım
Saçlarını örer gibi işledim
Ben bu aşkı milimi milimine
Kare kare yüreğime fişledim
Yıllar yılı dilimi dilimine
Hala gelmiş bende neyi ararsın
Zalimin zulmüne bakıp çıldırma
Ya sabır gönlümün gülü ya sabır
Kim ne derse desin duyup aldırma
Ya sabır gönlümün gülü ya sabır
Yamalı küfeyle yolda kalsan da
Duman ise sağım, solum
Tutmuyorsa elim, kolum
Kapanmışsa gönül yolum
Ben sevmeyi neyleyim ki
Devrilmezdim devirdiler
Seni orda burda değil
Yanımdasın bilsin dünya
Dağda bağda kırda değil
Canımdasın bilsin dünya
Bilsin dünya bilsin dünya
Çam yarması gibi bakın boyuna
Sözüne er olmuş gelmez oyuna
Şüphesiz belli ki uymuş soyuna
İşte budur benim babayiğidim
Adım attığında ovalar inler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!