Seksen bıçak darbesiyle
Yetmiş sekiz kurşun yedim
Özümün ortasından
Tevellüt zamanımda
…Güneşe ramak kala
…Ay bastı üzerime
Muebbete mahküm birinin
Özgürlüğü özlemesi gibiydi
Sana olan sevdam,
Anlamadın,
Anlayamadın,
Bi anlayabilseydin,
Düşmanlık şekil almış
Dostluk uykuya dalmış
Vurun vurun öldürün
İnsanlık bu kadarmış
Her türlü pislik mubah
Üzerine çiğ düşmeden yoncanın
Bu yana gel ipek yüzlüm bu yana
Yaprakları sararmadan goncanın
Bu yana gel ipek yüzlüm bu yana
Rastlamadan eziyetin boluna
Güneş gittiğinde ay çıksa bile
Geçeği gündüzle bir tutamazsın
Özünü dosdoğru sürmeden dile
Gönül sofrasında oturamazsın
İçine düşmüşse bilginin kiri
Yar senin yar can dediğin
Çok mudur ki övünürsün
Gittiğinde sevdiklerin
Peki neden dövünürsün
Neye yarar olsan lider
Sen belkide unuttun ama ben unutmadım
Bir günümuüzü bile var ya o geçmişte ki
Mahsuru yoksa şimdi gel bakta şu halime
Sabahın bu vaktinde bu neden içmiş de ki
İşte ben hep böyleyim gittiğin günden beri
Yanımda yok ise gözümün feri
Neyleyim ben şimdi kalacak yeri
Sessizce gittiğin o günden beri
Issız sokakların sarhoşuyum ben
Sende kalsın sende kederin gamın
Gönlümün sultanı sen iken tek sen
Dert değil bağrıma zehir de eksen
Bir ne ki, bin defa resti de çeksen
Senden ayrılmamın imkânı mı var
Kurusa yaprağım kırılsa dalım
Gülmekten kim vaz geçer
Senin olduğun yerde
Kim ağlamayı seçer
Bu kadar çok sever de
Sevgisiz kalpsiz kansız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!