Neden öyle ağlarsın ki
Umudunu kesip yazdan
Güneş doğar karlar erir
Belki birazdan, birazdan
Olsa dahi yavaş, yavaş
Yolun sonu geldi diye ağlama
Kaderine küsüp kara bağlama
İç çekerek yüreğini dağlama
Belki bir gün görüşürüz sevdiğim
Umudumu adamadan yarına
Feryat ediyor bulutlar
Çakıyor şimşekler
Ayrılığın aralığında kaldıkça
O ve ben
Toprak gözyaşlarını dışarıya salmış
Dünya sular içinde
Al başına çal kavganı
Özgürlük kavgasından gayrı
Kavga mı olur
Hele ki aramızda
Al başına çal kavganı
Dağları bana bırak
Sonuna yaklaştım yolun sonuna
Belki yarın değil bugün giderim
Görülmez hayalin girip kolına
Belki yarın değil bugün giderim
Acıyla kederle dertle kanandan
Fark etmeden uzak yakın
Uygunca bir tavır takın
Ben ne hakim ne savcıyım
Bana lolo yapma sakın
Çiçekler açmış dalında
Bana ne bundan bana ne
Derman doluymuş balında
Bana ne bundan bana ne
Bitmiş imiş onca sızın
Faydasız yazdan bahardan
Bana ne gönlüm bana ne
Dile dolanan zahardan
Bana ne gönlüm bana ne
Çıkmış olsa da ateşten
Bu nasıl dert nasıl kader
Bir gün güldürmedi keder
Sonum gelse ne fark eder
Bana olan olmuş zaten
Göz kırparken yazıma güz
Çare ararım derde
Vallahi ki her yerde
Bilen varsa söylesin
Nerde insanlık nerde
Sen neden şaşırdın ki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!