Hikâye anlatma bize ey sefil
Biz yolu yordamı bilenlerdeniz
Kendini bilene gerekmez kefil
Biz sözümüz için ölenlerdeniz
Sakın ha, bizleri kimsesiz sanma
Her türlü dert bile bile
Diken gibi vurur dile
Bunca keder bunca çile
Bitsin artık bitsin gülüm
Yerden yere tutup atta
Bilmem ki bu aklım neye yarıyor
Doğru bir çizgide duramıyorum
Bütün gerçeklerim sarpa sarıyor
Hayalini bile kuramıyorum
Bitsin tanrım yeter bitsin bu çile
Sayende içine düştüğüm derdin
Yıllardır ipini gerdin de gerdin
Sonunda bak işte murada erdin
Gül artık nasılsa bitti bitecek
İsabet tam senlik, rücu rücuna
Tuzaklar içinde tuzaklar saklı
Gördükçe duruyor insanın aklı
Neyime yarar ki olsam da haklı
Gecem şafağına erişmedikçe
Yar bir yandan ben bir yandan el gibi
Ağlayan ben sevinen sen oldukça
Bizde barış gerçekleşmez bilesin
Sende çile bende gönül soldukça
Bizde barış gerçekleşmez bilesin
Senin işin emirlerle vur yatır
Hiç kimse anlamadı madem ikimizi de
Kalk gidelim buralar bize göre değildir
Neden duruyoruz ki alıp sevgimizi de
Kalk gidelim buralar bize göre değildir
Herkes tuhaf, baksana, ağlarken gülüyorlar
Bu nasıl bir husumet ki bir anda
Bizi bize el ettiler zalimler
Sinsi sinsi dert bırakıp her canda
Bizi bize yol ettiler zalimler
Bilmiyorken en ufak bir pürüzü
Ne göçmeni kaldı ne kuşu surun
Bizi bizle sınıyorlar haydutlar
Yeter artık yeter vurmayın, durun
Bizi bizle sınıyorlar haydutlar
Daha fazla geç kalırsak, daha da
Biz ikimiz birlikte
Sevdanın hasındayız
Bir şehrin kenarında
Köyün ortasındayız
Nazara gelme sakın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!