Sen nasıl sevgili nasıl yarsın ki
Bir yanın fırtına bir yanın boran
Çiçek açmıyorsan niçin varsın ki
Bir yanın fırtına bir yanın boran
Sel olsam imkânsız varmak bendine
Daha yarınlarda neler saklıdır
Yitmesin umudun Yitmesin hemen
Her şeye hükmeden insan aklıdır
Bitmesin umudun bitmesin hemen
Her akşamın bir sabahı var elbet
Bir hasret ki büyüdükçe
Yanar içim dert çöktükçe
Sen uçup ben süründükçe
Bitmeyecek yolum benim
Kader bana darıldıkça
Çiğ düşse de umuda bekleme güneş doğsun
Sabırlı ol üzülme bitmeyen gece yoktur
Gardiyan külfetini bırak esrarın boğsun
Sabırlı ol üzülme bitmeyen gece yoktur
Her kim ne derse desin aldırma sakın ola
Gel olursa sen ceylan ol ben de dağ
Yaşıyalım kendimizce bir zaman
Derdimizi, ne gül bilsin ne de bağ
Taşıyalım kendimizce bir zaman
Ömrümüzü neva ne yok tam karıp
Madem ettin un ufak
Bari birde kına yak
Ne günlere kaldık bak
Biz bizeyken bir zaman
Yaşarken gamla dolduk
Hikâye anlatma bize ey sefil
Biz yolu yordamı bilenlerdeniz
Kendini bilene gerekmez kefil
Biz sözümüz için ölenlerdeniz
Sakın ha, bizleri kimsesiz sanma
Her türlü dert bile bile
Diken gibi vurur dile
Bunca keder bunca çile
Bitsin artık bitsin gülüm
Yerden yere tutup atta
Bilmem ki bu aklım neye yarıyor
Doğru bir çizgide duramıyorum
Bütün gerçeklerim sarpa sarıyor
Hayalini bile kuramıyorum
Bitsin tanrım yeter bitsin bu çile
Sayende içine düştüğüm derdin
Yıllardır ipini gerdin de gerdin
Sonunda bak işte murada erdin
Gül artık nasılsa bitti bitecek
İsabet tam senlik, rücu rücuna
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!