Ömrümün son döneminde rastladığım ve şahsımla kıyaslanamayacak ölçüde "kalite yoksunluğu "içeren zevata karşı tepkisel olarak ne yaparsam yapayım yahut ne söylersem söyleyeyim; "bel altı vuruş müsebbibi" yaftasına muhatap olmam kaçınılmaz.
Lakin bu durumun vücuda gelmesi istikametindeki kuvvetli ihtimale sebebiyet veren şey naçizane şahsımın "bel altı vuruş" taktiklerini benimseme durumum değildir. Ki bilakis böyle bir tarzı olmayan, ahlak ve fazilet bağlamında üst düzeyde bir karaktere sahip olduğum inancındayım. Bu garabet timsali duruma sebebiyet veren argüman, şanssızlık mı, şans mı olduğunu henüz bilemediğim bir şekilde etrafımda bulunan bir kısım insan müsvettesinin "bellerinin üst kısmının bulunmaması" ve haliyle bu zevatın safi "bel altı" ndan oluştukları istikametindeki acı hakikattir.
Netice itibariyle kendimi savunma adına vereceğim her meşru tepki, bu karaktersizlerin bellerinin altına isabet edecektir.
Allah cümle insanlığı bellerinin üst kısmı olmayan bu yaratıkların şerrinden korusun.
Cebime baktım da, içimden:
"Bu gidişle kefeni de beleşe getireceğiz."
diyerek söylendim.
O halde kefeni yırttığımız her an
ziyan hanemize yazılmakta.
Acele etmek lazım!
Nedir bu dilinde zavallı niyaz
Belli ki teselli sözün var yine
Bir garip esiyor rüzgarlar bu yaz
Belli ki bu güzün hüzün var yine
büyüdük diye mi kaybettik sevdiklerimizi,
yoksa sevdiklerimizi kaybettik diye mi büyüdük
bilmiyorum ama
ben büyümeyi sevmedim!
telefon rehberime baktım da demin "başıma bir hal geldi. yardımına ihtiyacım var! " diyebileceğim tek kişi dahi göremedim. en fazla bir yahut ikisinde kendi hatalarım vesilesiyle bir kaybediş hissettim ve çok da üzüldüm. ancak geri kalan ve rehberimde ezici bir çoğunluğa sahip olan kitle indindeki değersizliğime vakıf olunca "ne kadar da boş yaşamışım" diye oldukça yüksek dozajda hüzünlendim... oysa belki de en fazla bir sene evveline değin, bu maksatla rehberimi gözden geçirmem durumunda "ne kadar köklü dostluklar kurmuşum! " diye böbürlenebilirdim. geçen bir sene, hiç bir şeyi de değiştirmemişti aslında... değişen tek şey başıma uğrayan "haller"di sadece... demek ki başa gelen ve en hafif tabiriyle "haller" denilen durumlar hayatıma teşrif buyurmadan evvel, kimlere dağarcığımda yer verdiğimin tahlilini yapamayacak kadar acziyet içindeyim. ben gibi romantik, melankolik bir adamdan da daha öte bir performans beklenemezdi. başa dönmek için biraz geçkin bir yaşta mıyım bilmiyorum. ancak başka çare de yok! nefes aldığım müddetçe mücadele azim ve kararından dönmek olası değil.... demem o ki "kalabalıklara" meftun olunca hayatınıza aldığınız kişilerin niteliği hususunda "seçici" davranma olasılığınızı neredeyse sıfıra indirgiyorsunuz... bu hatayı yapan birisi olarak sizi yapmamanız istikametinde uyarıyorum... benden söylemesi
Aslında sürpriz değildi
Bilgilendirmişlerdi Allah’ı var
O kadar da vicdansız değiller canım
Biliyordum yani
Düşünmeme hakkına sahip olduğumu
hani diyorum, yanıma uzansan da yine
kulağıma fısıldasan, atiye dair çocuksu temennilerini.
sıcak memleketlerden bahsetsen,
sıcak denizlerden, denizle bakışmasından evimizin.
ben, deniz çeksem nefesinden,
Yanlış hesabın Bağdat'tan dönmesi kaçınılmaz da
mühim olan, yanlış hesap ile Bağdat arasındaki mesafeyi
ışınlanma aracıyla mı, uçakla mı, otobüsle mi yoksa yaya mı kat edeceğin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!