Şiir yazdırırsın adama...
Şiir kadın...
Bu ne güzellik,
Bu ne endam...
Işığa bakar gibi...
Kamaştırıyorsun gözlerimi...
Sevgi herşeyin anahtariydı...
Sabır ise kapı...
Ne anahtarı kullanmayı bildik...
Ne de kapıyı bulmayı bildik....
Gerçekleri görmek, yalana inananlara çok zor gelir.
Gönül göz arar...
Gören gönüllerde...
Kaçar günlük gözlerden...
Aşkı teslim eder...
Sevgisi mert olana...
Sevgi mert olsun...
Ama mert sevgi...
Ama mertçe olsun...
Sevgiyi yaşamak için...
Paranın "P"si olmasın...
En lüks yerde...
Ben senle geleceği yaşamak...
Mesela sabah kahvaltısına davet etmek...
Hiç birbirimize dokunmadan gözlerimizle konuşmak...
Ben sana ellerimle melemen yapmak istiyorum....
Sen bana yardımcı...
Melemen üstüne kaşar rendeleyip onun erimesini izlerken;
Yaprağın yaşamadığı yerde;
Gül yaşar mı?
Yaprağı, dalı, kökü yaşat ki!
Gül yaşasın...
O güle baktığında...
Bir karmaşadır gidiyor.
Yeni buluşlar, yeni insanlar...
Herşey hızlı bir ivme kazandı.
İnsanlar bir sürü halinde...
Yönetiliyor veya eziliyor...
Karşı çıkanlar susturuluyor veya ayak uyduruluyor...
Sonbahar gelince...
Yapraklar dökülür...
Ağaçlarda bir hüzün...
Gönlüm, ayrılık mevsimi...
Herkes siner...
Çekilir en güvenli mekanlara...
Artık...
Cevap vermeyeceğim...
Bu tavrımı...
Merak ediyorsan;
Bul beni..
Aklını kullan...
Yetmedi
Dalından kopardılar.
Yetmedi
Rüzgar aldı götürdü.
Yetmedi
Bastılar, ezdiler...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!