Ver elini...
Mavi güvercinime...
Akar akardık...
İstanbul gecelerine..
Acardık oturaklarımızı...
Gözlerimizde kaybolurken;
Şiirler yazdım.
Ama okuyan ben olmalıyım...
Sana yazılar yazdım.
Ama ayrılığın A`sı yok
Bilesin dedim kadınım...
Falında bir delikanlı çıkmalı
Öpücük göndermişsin...
Öpücüğün yanağımda...
Tebessümle bir gülücüğe dönüştü..
Beni mutlu eden kadınım...
Bu erkek daha ne ister...
Resmine uzun uzun baktım kadınım...
Sevmeyi öğrenemeyenler...
Sevilmeyi hat etmezler...
Herkes sevilmek ister...
Gönülden ister...
Aklında ise kavak yelleri...
Karanlığın içinde anlaşılmamak...
Karabalığın içinde...
Bir kuğu gibi...
Dolaşırken sen...
Duru, sakin, doğal, sade...
Sanki kendini hiç değiştirmemiş...
Düşünmek,
Sabretmek varken;
Bu ne acele…
Hayat akıp gidiyor…
Bu ne duruş,
Bu ne bekleyiştir…
Sarı odalar...
Yok artık...
Hayatımızda...
Yalnızlığım...
Şiirlerimde...
Dünyamı...
Keramet ararsan,
İlim sana yeter.
Şefaat ararsan,
Kur`an sana yeter.
Her nereye gidersen git.
Kıymet bilmezler,
Adamın etini yerler...
İrem bahçeleri senin için derler;
Uçurumun kenarına iterler...
Yalnızlık böyle birşey;
Bir aynaya bak...
Kendini görebiliyor musun?
En hafif halinle çık...
Hafif dokunuşlar...
Neyine yetmez...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!