MÜHÜRLÜ MEVSİMLER
Unutmadım;
İçime çöken uzun akşamları,
Sessizliğin avlusunda bekleyen
Kırık düşlü zamanları.
Sonra sen çıktın karşıma;
Issızlığımda açan ilk ışık,
İçimde taş kesilen günleri
Usulca çözen bir bahar oldun.
Bir bakışın değdi yüreğime;
Mühürlü mevsimler çözüldü.
Adını içimden fısıldayınca,
Yeniden aktı suskun nehirler.
Şimdi hangi yola çıksam sensin,
Hangi göğe baksam gözlerin.
Ben sende yeniden filizlendim;
Ömrüm, gülüşünle anlam buldu.
YÜCEL ÖZKÜ
20 Temmuz 2026/12:11
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 21:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!