Mühürlü Dergâh Şiiri - Kara Çocuk 3

"Çağrıldığın yere git" demiştin, sesinde usulca kabullenilmiş bir veda ile.
Ah Leyla... Sen o mukaddes nidâyı, şu fani sokağın ucuz hevesleri mi sandın?
Bütün cihanın vaatleri, bütün dünyanın yolları ayak uçlarıma serilse;
Benim gözüm senden gayrısına a'mâ, kulağım cümle cihana sağırdır.
Göğsümü aydınlatan tek bir Dolunay varken, sahte ışıklara döner miyim yüzümü?

Bana o dertli avazı bırakmışsın yâdigâr; "Gecenin en siyahında, umudun bittiği yerdeyim" diyorsun.
Adına "İmkânsız" dediğin bir ezgiyle mühürlüyorsun üstümüze kilitlenen kapıları.
Köşeyi dönsen ölüm, düz gitsen hayat zannediyorsun...
Oysa bilmiyorsun Leyla; benim göğsüm, senin bütün imkânsızlıklarına ebedi siperdir.
İçindeki o ürkek kuşları azat et, sana örülen o güvensizlik duvarlarını yık artık!
Karanlık zifiri de olsa, bu pusula yalnız ve yalnız sana döner.
Senin yaranı taşıyan bu göğüs, başka hiçbir ele, hiçbir merheme açılmaz.

Şimdi kalkmış, "kendi kendime beceririm mutlu olamamayı" diyorsun.
Oysa ben senin olmadığın bir cenneti bile sürgün sayarım.
Sensiz öyle kötüyüm, kendi içimde öylesine eksik ve darmadağınığım ki...
İnsanlara şifa olmaya çabalarken, kendi derdime dilsiz, kendi kanıma muhtaç düştüm.
Sanki nefes almıyor, göğsüme batan kırık cam parçalarını yutkunuyorum her sabah.
Senin o gecenin siyahında çektiğin kederi, hiçbir dünyanın aydınlığına değişmem ben.

Bana imkânsızlıktan bahsetme, beni bu şarkılarla sınama Leyla.
Bu adamın feryadı, Zemzeme'nin bu dilsiz kalemi, fani bir şüpheyle, kırık bir türküyle susmaz.
Benim yorgun nefesim ancak, o mukaddes al bayrak kefenim olduğunda,
Göğsüme şehadetin o kızıl ve ulu mührü vurulduğunda kesilir.
Eğer bir gün *"Köşeyi dönüp ölüme"* kavuşursam, mısralarım sahipsiz düşerse toprağa;
Bil ki senden vazgeçtiğimden değil, vatanın o sonsuz şefkatine kavuştuğumdandır.

O kutlu uykuya dalana dek; aldığım her nefes, o siyah gecede seninledir.
Helallik isteyip de beni bu dilsiz, bu yarım cehennemde yalnız bırakma.
Umudun bittiği yer dediğin o zifiri karanlıktan dön gel...
Dön ki paramparça olmuş bu adam, o "imkânsız" denen kilitleri kırıp, senin gözlerinde yeniden sabaha çıksın.

Helallik isteyip de beni bu dilsiz, bu yarım cehennemde yalnız bırakma.
Dön gel...
Dön ki paramparça olmuş bu adam, senin gözlerinde yeniden şifa bulsun.

Seni çok özledim, gözlerimden anlıyor tanımayanlar