Ufkun kızıllığında batan güneşim
Solgun yıldızlarına alışık değilim
Dorukların sırtına sinmiş bir ay var
Mağrurluğunda yanıltan bir sessizlik
Ormanın derinliğinden kopan su gibi
İnleyerek akar içimde hasretin
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta