Son Nefesimsin Şiiri - Müslüm Bayram

Ufkun kızıllığında batan güneşim
Solgun yıldızlarına alışık değilim
Dorukların sırtına sinmiş bir ay var

Mağrurluğunda yanıltan bir sessizlik
Ormanın derinliğinden kopan su gibi
İnleyerek akar içimde hasretin

Uğultular sitemkâr karışır rüzgâra
Bir çoban türküsünde geçer adın
Kulaklarım hüzne keser o an
Kapılırım savrulan duygulara

Devingen ruhum dindirilemez artık
Cömert sevginden doğan azapla yanar
Yanardağ gibi kabarır duygular
Lavlara dönüşür sızım
Örsünde dövülen kalp gibi
Mühürlerim sevdanı kaderime

Adanmak istediğim tek sensin
Celladım olsan bile sunak taşında
Gönüllü bir kurbanım

Soğuk mermerlere siner bedenim
Titrer hücrelerim, dilimde yadın
Ecel defterinde son nefesimsin
O nefeste...
Mühürlü adın.