Kimsesiz bir yetim Mekke’de
Rabbi sürekli gözetmede
Şirk boykot işkence gezmede
Unutur mu Rabbi Kâbe’de
Güneşin raksına son baktım
Aya son kez kirpiği kırptım
Ne güzellik temaşa ettim
Musalladan dünyaya baktım
Kulağım ne sesler işitti
Her şeye yan bakmakta
Müstağni olan nefsin
Hakkı tanımamakta
Egosu şişmiş nefsin
Nefesin nefese nefes
Annenin ninnisi nefes
Hatibin hutbesi nefes
Kitabın kelamı nefes
Yücelir nefes nefes
İner çöle vahyi ilahi nuru
Kurtulur çiğnenen insan onuru
Bin yıllık ateşi söndürür nuru
Kisrayı yerlerle bir eder nuru
Ağaçlar yalan söylemiyor
Orman akciğerlerimizle söyleşiyor
Kekik kokuları burnumuza ilişiyor
Göz yeşilin tonlarında kayboluyor
Köknar ağaçları elleri semada
Her daim Rabbine yalvarıyor
Hevanın ve hevesinin girdabında,
İdrakin; karanlığın tam ortasında,
Hiçbir meşale aydınlatmaz zindanı,
Zifiri karanlıkta kaldın kalalı.
Siyah bürümüş; gözü, kalbi, kulağı,
Giydim sırtıma kefeni
Kırdım dünyalık zinciri
Boynu çekemez hiçbiri
Âb-ı hayatdan içeli
Ne güzel ağaçta yaprak
Rüzgâr sallar ruh katarak
Dostun dostuna nefesi
Ne güzeldir muhabbeti
Bad-ı saba anlat güzellikleri
Bir şafak vakti gözümüz güneşe tutuldu
Hakikatin perdesini açtı ve götürdü
Maddenin ardındaki sır perdesi çözüldü
Her şey aydınlık dünya sofrasında göründü
Kalplere düşen yükün ağırlığı çözüldü




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!