Yorgun yapraklı bir ağacın altında
Parçalı ışıklı baktım yüzüne
İki adımlık mesafeydi halbuki
Hiç bu kadar uzak bakmadım gözlerine
Fısıldadım seviyorum diye oracığa
Seviyorum diye fısıldadın oracığa
Ufuk aynıydı,vakit biraz yaşlanmış sanki
Yaşanmışlığına bakar bir çift meraklı göz şimdi
Gözler ki, bir sonrasına taşımak için seni
Bekler heyecanla, bu bitmez eğlenceyi
Pendik 22.08.2021 03:53
Ağlardı hergece
Küçük odasında
Ağlardı bilmem niye
Ağlardı belkide
Sevdiğim yOk diye
Yada kavuşamadım diye
Ne söylemek gerekir güneş doğmadan önce bulutlara, korkmaması için
Orda dursunlar, gitmesinlere diye
Bize nasırı okşanmış sevda düşerdi hep
Sefası sürülür ömrün, biz hep cefasıyla uğraşırdık
Saate baktığımda gecenin kaçı olduğunu bile göremiyorum
Gözlerimi açmam için tek sebeb, senin varlığın
Sabır dağı; rakım kalmadı, herşey yerlerde
Ayaklar altında ezilen nefes
Canhıraş şekilde bir ses yükseltir insan
Bir çocuk; çaresiz ağlar, hisset
Kulak ver ne söyler geçmiş
Neyi hatırlatır sokaklar;
Küçük bir çocuktuk belki
Kurumuş avuçlarında, nemli geçmişleri olan
Yanaklarından süzülür unutmaya çalıştıkların
Yosun tutmaya başlar ayaklarının altı
Yürümek istersin, ayakların kayar
Oturursun olduğun yere, yorulmuşsundur
Eskisi gibi değeri kalmadı artık
Dededen kalma köstekli saatin
Değer bilende var denmez hani
Üç sene önce istemişti şu Rum
Gurur yapıp vermemiştim, versene
Maneviyatından sana ne sahibi gitmişin
Bak, bulutlar üşüştü gün batımına
Ve akşam, salı verdi kendini aralarından
Kırmızı bir hüzün aksetti hafif dalgalara
Herşey noksansız gibiydi sanki
Bir tutam nefes lazımdı sadece
Küçük bir gölge, hafif bir ses
Sözlerin anlatamayacağı
Gözlerin göremeyeceği
Bir yük taşıyorum
Aldım başımı
Başımda hayaller
Gidiyorum
İnsandı
İnsafsızca vurdular
İnsandı yazık oldu
Acımadılar
Gönül oklarını
Sinesine vurdular




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!