Batmaya başladımı güneş
Ulu tepelerden
Ardıma bakmam giderim
Giderim bilirim istenmem
İstesemde duramam
Duramam be dost
Buğdayların, yorgun bahar zamanı kokusu
Boynundan süzülerek gelir yüzümüze
Uzat ellerini sevgilim, gel yanıma
Başakların yaklaşması gibi toprağa
Usulca yaklaş göğsüme, koy başını
Yağsın bahar üzerimize renkleriyle
Konuşmak sevenlerin işiydi,
Aşkın içinde vardı susmak
Susmak ki; gökyüzü kadar
Susmak ki; yol almak kadar
Susmak ki; sadece susmak
Aşık adam kefene benzer elbise giyermiş
Ondan öğrendim bunu
Cebi olmazmış aşık adamın
Sevdadan başka yükü olmazmış
O da gönlüne birikirmiş
Unutkanmış aşık adam,
Şu sıralar oturduğum muhit
Sokak lambalarının
Bir yanıp, üç yanmadığı
Evlerde suların ekseriyetle kesit
İnsanların evlerine,
Yorgun gelip
Güneşe çizdim simanı
Anlamsız, karşılıksız sevdim seni
Görmeden, duymadan, dokunmadan
Onun için seviyorum güneşi
Seni sever gibi
Her son bir başlangıç olup çıkar karşımıza
Her başlangıçta elbet sona ulaşır
Gece gündüze, gündüz geceye
Son ve başlangıç olmuşlardır
Mevsimlerde birbirine son olmuştur
Sözlerin sonu yoktur.
Bir sözden başlar hayat
Damlanın toprağa düşmesi gibi
Filizlenmesi bir umudun göğe
Sarfettikçe anlarsın
Öğrendikçe anlarsın
Bir sözden başlar hayat
Biz duyardık giden varmış, gitsin
Kaç insan daha yollarız kim bilir
Biz mutluyuz böyle, az kalsak ne olacak
Belki kıymete gelir değerleniriz
Olsun, yürekten sevenlerden eksik olmuş kime ne
Güneşin batıdan doğacak hali yok ya
Yemiş ağaçlarının bahar telaşına yakınsın
Yüksek tepenin, dik yokuşunda
Serin bir akşamın saatleri
En güzel yapraklarını çıkarmışsın
Dallarını rengarenk çiçeklerle süslemiş
Beklemektesin, sana geleni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!