Sahipsiz nefeslerin olduğu bir yerde,
Nefesim nefesine karıştı
Gölgelerin arasında gördüm seni
Orda, öylece duruyordun
Konuşmak istedim,
Sesim çıkmadı, dilim durdu sanki
Nefretime gömdüm geçmişi
Mum alevi gibi küçüktür gözümde
Bu gece tüm alem küçük
Sen, o kadar bayağısın ki
Küfretmek bile şeref senin için
Yinede seviyorum seni, yinede
Her elveda bir sonmudur acaba
Git demek;
Kolay olduğu kadar,
Ne gerekir kabul etmesi için yüreğin
Her veda biraz daha bağlanmak olmalı
Sevenlere mahsus bir olay olsa gerek
Yeminlerimi bozdum, belki büyük bir günahkârım
Sanmazdım yeniden kapılacağımı bir insana
Çektiğim ızdırabın bir izi hâlâ yaşar bağrımda
Her nefes aldığımda acıtır yüreğimi
Gel kes nefesimi, öleyim dinsin acım
Gel vücuduma üfle ruhundan bir parça
Kaç gül kopardım solmaz dalından
Bülbül üzüldü, verem oldu kahrından
Baharım vardı, kış geldi ufuktan
Toprağı kurumuş bahçelere döndüm
Bir kayıkla açıldım limanından
Sen;
Bir hayale kapılıp giden,
Düşleri umut üstüne kurulu,
Gözleri yediveren gülü
Bakma öyle yüzüme,
Asma suratını
Şöyle bir bakarım ufka,
İki yüzlü düşünürüm denizi
Bir tarafı ağlayan, kızgın
Diğer tarafı sessiz, sakin
Kayalıklara vuran her dalga gözyaşıdır;
Her damlasında intikam huzur eder
Bazı insanlar karanlığa girerler
Bilmezler ki hangi dertteler
Güneş diye bağırır bazı gözler
Bilmezler ki ne zaman görecekler
Günlerden birgün yalnızsan
Üzülüyorsan eğer
Lüzüm görmüyorsan arkadaşa
Çiçekleri kokla bir güzel
İçine çek herbir kokuyu
Nefisliği anla yalnızlığı unut
Anlamını bilmediğim sözcüklerin;
Uzun yazıların ardına gizlediğim sevdam
Bugün, çıplak bir sevda var sana
Küçük ve yalın
Belki bu sefer anlarsın beni
Musiki gibi, hüzün hüzün, yavaş yavaş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!