Şiir, harflere, hecelere, kelimelerle, cümlelere, satırlara mefhumların sığmadığı.
Görselde ya anımsama yada görünmez karanlığın içindeki yansıma.
Sözselde söyleşim, ya anımsama yada andımsama.
Geriye bakışınız geçmiş zamandaki bir mâzi olsa bile, geriye bakıştaki zaman Şimdi.
İleriye bakışınızdaki görecelik ışığınızın mekânınızı yarma derecesi nisbetinde görülse bile, ileriye bakıştaki zamanda Şimdi.
Şimdi anladımki zamanın merkezi herkes için, Şimdi.
Unutulanlar hiç olup nereye gidiyor?
Hatırlananlar ise varlık olupda ne oluyor?
Varlık düşüncede, belki hatıra belkide bir Anı.
Sen varsa tanılırsın.
Ben yoksa, iradesiz.
Yerine niteliğe göre Sen.
Hiçi anlatma gereği yoktu.
Hiç zaten yoktu.
Üzerine hiçbir şey çizilmemiş bomboş bir tek sayfa.
Yinede hiçten olmuyor o bomboş bir tek sayfa.
Hangi sayfa o sayfa?
O sayfa, ismiyse Tabula Rasa.
Öğrenmek, Öğretmek değildiki, târifini Öğretmen vereydi!
Dil değildiki, târifini Philolog vereydi!
Virus değildiki, târifini Virolog vereydi!
Et, Meyve, Sebze, Baharat, Yemek, Çorba değildiki, târifini Aşcı vereydi!
Pasta, Kek değildiki, târifini Pastaneci vereydi!
Meşrubat, Şerbet değildiki, târifini Şerbetci vereydi!
Dil Göz'mü oldu?
Kulak görmezki dili!
Göz duymazkı sözü!
Göz kulakmı olduki?
Neden Kalp Göz olmasınki?
- Alabalık kalabalık pırasalık yarasalık ne yapalık, amân burda kalsın Salıkcı, o abuk subuk yamuk yumuk bizim çiğ Balık(!)
Ey günler, ey haftalar, ey aylar, ey seneler, ey asırlar, ey mileniumlar, içerinizde geriye dönüşü olmasada.
İleriye akan sizi kapsayan zamanın içinde, kendinizi hep tekrar ederek vaktinizi yenileseniz dahi,...
Işığını saçan Yıldız hep aynı tek Güneş.
Işığını aldığınız Yıldız hep aynı tek Güneş.
… nokta, senin adın, senin varlığın yokken ne idin?
Nokta:
- Ben yokken insanlar beni Tohum olarak biliyordu sonrası yazı gelişince, anlamın sonlamına birşeyler konması gerekti ve hayatta anımsananın aks edilmesi için, aks edilenin zihinlerde yeşermesi, zihinlere yerleşmesi için, aks edilen zihinlere ekilince, Tohum, Güneş ve Ay gibi küre şeklinde olanlardan nakil olup en sonunda yazıdaki Nokta oldum işte…
Nice Umutlar, nice hayallerin aşıysa.
Hayaller gerçekmiki, umudu hayallere aş edip umutsuz kalıp güçsüz düşe?
Hayalleri aş eden umutlarda, umutları emen sömüren Ufuklar var...
Umuttan ötesi ne ola?
Umuttan daha ötesi Ufuk ola.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!