Mizahçı Şiiri - Kasım Kobakçı

Şapkasını takarken,
Seyirciye bakarken,
Söz selini saçarken,
Dertleri silip atar.
*
Kıkır kıkır ses gelir,
Tüm salonlar şenlenir,
Mutsuz yürek dinlenir,
Kasveti ezip yutar.
*
Fıkra anlatır bolca,
Eğlendirir çocukça,
Gülmekten yorulunca,
Sevinç sokağa çıkar.
*
Aydınlatır her yeri,
Parlak gülen gözleri,
Tebessümdür izleri,
Hüznü kökünden yıkar.
*
Maskaradır ustası,
Rengarenktir hırkası,
Hiç bitmez şamatası,
Her an yeni tat katar.
*
Taklit yapar sahnede,
Gülüşürüz caddede,
Şaka taşar kahvede,
Neşeyi içe salar.
*
Konya'dan yürüdükçe,
Ahmet'i güldürdükçe,
Dostluğu büyüttükçe,
Karanlıkları yırtar.
*
Cimriyi güldüremez,
Kibirliyi sevemez,
Kötülük hiç edemez,
Zalime kafa tutar.
*
Mizahçıdır mesleği,
İyiliktir dileği,
Altındandır yüreği,
Gönülde sevgi yatar.