Mine Özdemirtaş Şiirleri - Şair Mine Özd ...

Vadesi çoktan doldu kır koşusu zamanların
Sevdanın yokluğu eziyor bahçeyi
Kırık kekik kokusu geliyor burnuma gözlerim kararıyor.
Ayaklarımın altında kayıp gidiyor zemin
Kirpiğim oynasa sinsi bir yağmur damlası gibi
düşecek yanağıma teslimiyet tuzlu nemli ve serin.

Bir garip milletiz işte,
Ya ekmek kuyruğundayız / ya da vize
Ömrümüz geçip gidiyor...sessizce.
Yaşlanıp gidiyoruz işte,
Yaz, kış demeden / konsolosluk önlerinde
Orhan Abi müziği dinleye, dinleye.

keşke,

yargısız hükümlerin
ertelenmiş infazına
kırılmak zorunda
olmasaydı kalemim.

Nous n’ètions pas
mains à mains mème coeur à coeur,
toi et moi?

Tu m’as juste heurté de mon souris.

ne kadife bakışlı gözler geçip gittiler
kapımın önünden biliyor musun?
nice kara yağız gölge / girdi diye bahçeye
çoktandır su vermiyorum ortancaya
yine de ıtır kokuyorsun kapı arasından

beyazlar beni hiç sevemedi
ben de siyahları

iki renk / birbiri ile
kıyasıya kapışınca
griye döndü er meydanı.

ateş oldun bozacının cürmü kadar, şıracı yandı
şahidin gözleri kör, sanma ki büstüne kapandı
ne gelmesi, ne gitmesi? duraklar ağaç
ayakların uzun diyorum MU..! / nasıl fark etmezsin,
atlas yorganın suya çekmiş olduğunu?

DİVAN'I NİKAH HEYETİ BAŞKANLIĞINA
Beni yargılamak üzere seçilen jurinin,
Halkalı kölelerin tescilli sahiplerinden
oluştuğuna dair duyumlar almış bulunmaktayım.
Bu nedenle bana tahsis edilen hücremden kaçtım.
Kendi kölelik karşıtı ordumu toparlamaktayım.

Aşkımsın…/ bilemeyeceğimiz kadar çok eski bir ezelden beri.
Labirentlerinde geçmişin, / elele, dudak dudağaydık belki.
Pekiştirmek içindir bence, / bu zamandaki birlikteliğimiz …/ o en eskileri.
Tapınmıştık eminim…/ asırlar önce de birbirimize.
Erkeğimdin…/ Kadınındım kollarında…/ sahiptik yüreklerimize.
Kahrolası bir ayrılık…/ büküvermişti belimizi…/ ölümdü o belki.

elinde ucu kör bir hançerle
zaman boyunca koşudaydı ahvalim
ezilmedi karıncalar
ne kadar az şey bilişimizin yolu
asırlık çınarlarla dolu
sağı solu gölgelik işte