Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Tutunacak dal mı kaldı tutayım?
Düşer isem ben düşerim kime ne?
Salım da yok en iyisi batayım!
Şişer isem ben şişerim kime ne?

İnsanlarda vurdum duymaz, tavırsa

Adım Mikdat öyledir de, çağıranlar az olur
Ya babayım ya dedeyim ya amcayım ya dayı
Kimi komik kimi acı, kiminde de haz olur!
Toplanırlar çoluk çocuk doldururlar odayı!

Daha evden ilk adımı dışarıya atarken

Derdiniz nedir ki anlatın hele
Neyin savaşını veriyorsunuz?
Ele uşak olup şeytana köle
Hayvanlaşıp ine giriyorsunuz

Yeter artık yeter verilen cefa

Kendinin cahilidir bildiğini düşünen!
Bildiğini yeterli bulan âlim olamaz!
Uyumaya mahkumdür koltuğuna döşenen
Utangaç ve kibirli olan âlim olamaz!

Hiçbir şey öğrenemez bildiğini sananlar!

Kim ne derse desin!

Köprünün altından çok sular akmış
Bu millet her şeyi biliyor artık!
Kim ne derse desin işine bakmış
Uyanıp kendine geliyor artık!

Boşboğazdır, boş söyler rezilliği hiç bitmez
Şimdi de camileri yakanların yanında!
Devlet, millet adına hayırlı bir söz etmez
Kursları, okulları yıkanların yanında!

Anlamadım gitti o çocukları!
Yalnız dinsizler mi özgür olsunlar?
Yetmiş iki millet hem buçukları
Sade dansözler mi özgür olsunlar?

Cumhuriyet varsa yoktur esaret!

Eksiksiz dost olmaz, olmamıştır da
Her kim aramışsa, bulmamıştır da
Boş yere arama, kalmamıştır da!

Doğru dur, eğri dur düzel arkadaş!
Kişi eksiğiyle güzel, arkadaş!

KORONA…..

Yasaklandı yarasa, bari işe yarasa
Sarımsak karaborsa tavan yaptı pırasa
Fırsatçılar türedi devlet çare arasa
Firavuna, Karona, Musa ile Harun’a

Şu pantemi günlerinde insanlar
Pişe pişe bir hâl oldu korona!
Virüs değil kimi başka cins anlar
Şaşa şaşa bir hâl olduk korona!