Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hiç kimsenin yaptığı asla kalmaz yanına
Eden kendine eder, zulüm payidar olmaz!
Mazlumların nidası bir gün okur canına
Geldiği gibi gider, zulüm payidar olmaz!

Zorbanın ihtişamı gün gelir yalan olur

Gece gündüz kesiksiz birbirini kovalar
Bir arada olması asla kabil değildir!
İnsanlar tekelcidir zatî olur davalar
Ortak karar alması asla kabil değildir!

Dünyada değişmez kaideler var
Hain münafıklar bulur eşini
Yamyamlarda bile maideler var
Hemcinsleri ile böler leşini

Düşündükçe beynim yorgun düşüyor
Ardığım cevap zor da değilmiş!
Ne kadar yakınmış aklım şaşıyor
Demek kolaydaymış zorda değilmiş!

Ben neden mutsuzum kendime sordum

Zarfa değil, mazrufa bakmak gerekir ama
Bir adam bulamazsın sokaklar kalabalık
Aralar çok açıldı delikler tutmaz yama
Yaslanacak omuz yok kalmadı akrabalık

Baş köşeleri tutmuş sırtı kalın olanlar

İnsanlıktan hiçbir nasip almamış
Küstah, kaba tipler hırlar sürekli
Hiç birinde edep, hicap kalmamış
Önüne geleni horlar sürekli

Yüzsüz batı!

Yüzsüz batı “ikiyüzlü” diyemem
Soykırımı ancak sizin işiniz!
Bu elbise sizindir ben giyemem
Bu alanda yoktur sizin eşiniz!

Kararı verirken feraset ile
Yüzüncü yıl marşı yazalım haydi!
Vatan sevgisiyle hamaset ile

Söz verilen sütten birkaç katreyi
Görmedik sırada sucunuz mu var
Bize verin derken zekât, fitreyi
Kandıracak gafil hacınız mı var

Zarif, ince iyi huylu bir nesil
Ze kuşağı demek yetersiz kalır!
Altın gibi şefik müşfik velhasıl
Ze kuşağı demek yetersiz kalır!