Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

"İnsanlar uykudadır, ölünce uyanırlar"
Apaçık ayan beyan, Uyan ey gafil uyan!
Bir gün ya da daha az kaldıkların sanırlar
Öyle sanır gün sayan, uyan ey gafil uyan!

Dünya zindân gibidir Müslümân’a karanlık!

Bu milleti dininden koparmaya çalışmış
Ultra-laik Kemalist insan müsveddeleri!
Vahşilik ve gaddarlık son noktaya ulaşmış
Ultra-laik Kemalist insan müsveddeleri!

Gayriinsanî nice işkenceler ettiler

Dünya parmak uçunda, kalmadı yakın, uzak
Aklarsan neler neler çatarsın bu âlemde!
Akıllıyım sanırken her bir tuş ayrı tuzak!
Tıklarsan nice derde batarsın bu âlemde!

Bir virüs tebrik edip der ödülünü seyret

İşin Hakikatı ( ÖĞÜT )


Acıtıyor içimi hal-i pür melâlimiz
Kimse hâlini yermez, işin hakikatı bu!
Karışmış birbirine haram ve helâlimiz

Yok iken bu alemde var edilmiştir insan
Geçmişi dünü böyle, insan demek bu demek
Hem “En Güzel Şekilde Yaratılmıştır” insan
Şerefi şanı böyle, insan demek bu demek

Eşref-i mahlukattır insanın yeri başka

Varlıklar arasında insanlar da var imiş
Nesli mi tükenmiştir sanki kalmamış gibi
Herkese yeten dünya belki de çok dar imiş
Sözüm ona kendine bir yer bulmamış gibi!

Çirkefin kötülüğün her türüne bulaştı

Önce takdir eyleyip memur kıldı kalemi
Olacakları bir, bir yazdırdı Yüce Allah
Ol emriyle oldurdu kâinatı, âlemi!
Yıldızları semaya dizdirdi Yüce Allah

Sonsuzluk levhasında bir gölge olamayız

“İnadına”!

“İnadına” partisi
Geçer kararsızları!
Yok bilinç ve dürtüsü
Seçer yararsızları

Ne büyük şaşkınlıktır birliğe yol bulmamak
Uyanın ayın diyor dinimiz, kültürümüz!
Selam geldikten sonra hiç olur mu almamak!
Selamı yayın diyor dinimiz, kültürümüz!

Hoş görü yayılırsa şenlik olur burası

Dünya için kafayı yormak fıtri bir olay
İnsanca yaşamalı,insanca ölmek gerek!
Yaşayan didinmeli maişet değil kolay!
Muhim olan helalı haramı bilmek gerek

Kazancı bir insanın sadece çalıştığı