Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Anam işe giderdi henüz şafak atınca
Akşam eve dönerdi ancak güneş batınca
Belki yerdi, çocuklar yemek yiyip yatınca
Çünkü onlar yemeden hiç bir şey yutamazdı
Kalan öteki işler bitmeden yatamazdı!

Garip günlerim!

Aylardır Terme’de kalmaktayım ben
Yatarak geçiyor garip günlerim!
Saçımı başımı yolmaktayım ben!
Tutarak geçiyor garip günlerim!

“Gavurdan dost olmaz” demiş atalar
Değişmez bu gerçek dünya durdukça!
Dost deyip işledik nice hatalar
Şaşarım bu işe kafa yordukça!

Onlarla ebedi ittihat olmaz

Dünyada adalet ararsan haşa
Abesle iştigal etmiş olursun!
Şüphesiz baltayı çalarsın taşa

Gerçek dost uyarandır tehlikeye göz yummaz
Yerinde ikaz eder uğramadan belaya
Gözetip kayırandır bundan bir çıkar ummaz
Dostluk kolay değildir almaz onu alaya

Bir hata gördüğünde gizlice ikaz eder

Servetin kadardır senin değerin!
Eğer paran yoksa neye yararsın!
O zaman beş para etmez ciğerin
Ha varsın ha yoksun külli zararsın

Can ciğer görünür, gözü parsada!

Mutluluğu Allah’tan başka şeye bağlayan
Peşinen kaybetmiştir asla huzur bulamaz!
En mutsuz kişi odur en çok odur ağlayan!
Ne yapsa bu dünyada muradını alamaz

Konumu, makamıyla övünen aldanmıştır

Gerekir!


Cumhur denen millet denen bu halksa
Her ferdine hürmet, tazim gerekir!
Dünya gıpta eder Türkler bir kalksa

Ne kadar yaşasan muradın olmaz
Boşuna yanarak, sönüp gidersin
Her gelen terk etti sana da kalmaz
Bir yolcu misali konup gidersin

Gıybet!

Gıybet çok kötü huydur fesatların işidir
Bunun da karşılığı cehennemde yanmaktır
Bunu yapan yamyamdan daha kötü kişidir
Felaketin büyüğü onu hafif sanmaktır!