Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ateşe tapanlar zulüm estirir
Yakıp yıkıyorlar, gör ey kör dünya!
Kimini yaktırır kimi kestirir
Kurşun sıkıyorlar, gör ey kör dünya!

Katliam olurken kör dünya nerde?

Büyük bir yalancıdır kim derse aşk’a yalan
Bir gün aşka düşersen gör ne eder o yalan!
Yıldırım gibi çarpan, savurup yere çalan
Yok bunda yalan dolan gör ne eder o yalan!

Bulduğu yere konar aşkın gözü kör imiş

Çiği salar dağ utanmaz!
Göründüğü gibi değil!
Diken dolu dal budanmaz
Barındığı gibi değil!

Kalpler katı sanki kaya

Güllerim kırıldı boyun eğdiler
Gel bülbülüm gonca güle kon demem
Dallarını deste deste yığdılar
Bekleyip onlarla sen de yan demem

Ötme bülbül ötme bağrımı delme

Günahı başına, yediğine bak!

Bok böceği çıkmış, adam değilmiş!
Acıktıkça yesin, yediğine bak!
Fışkıyı görünce yere eğilmiş
Onun için besin, yediğine bak!

Dinsizsen dinsizsin laiksin ama
Bunu kalkan edip saldıramazsın
Salyalı dilinle benim hocama

Konuştukça batıyor bu yurdun elitleri
Sözüm ona demokrat ahlâkı, arları yok
Sürekli körüklüyor öyledir el itleri
Edepsizlik aleni utanma zârları yok!

Her yerde Müslüman’ın kanı aktığı hâlde

Türkiye’ye karşı şahsiyetsizler
Eloğlundan medet bekler durumda!
Matbuat yoluyla haysiyetsizler
Bize kuru bühtan yükler durumda!

Kötü niyetlilerin zırıltısı bitmiyor
Türkiye'yi hedefe alanları biliriz!
Onların abartısı bize tesir etmiyor
Attıkları her türlü yalanları biliriz

Güncel, fitne!

Dehlizi, lağımı açtı bir güruh
Dahili uşaklar işaret almış,
Zehirli bir hava saçtı bir güruh
Elin oğlu bize itini salmış!