Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Hasreti yazarken

Hasreti yazarken coşardı kalem
“Ah vatanım” deyip yandığım için
Dağılıp giderdi dert, keder, elem
Gurbeti muvakkat sandığım için!

Dünyamızın düzeni her gün altüst olurken
Beşeriyet dehşetle onun seyrine dalmış!
Maskeler kurtarmıyor insan zehir solurken
Duyarsız haller bizi daha çok derde salmış!

Ne güzel, ne rahat uyuyorduk biz
Keyfi yerindeydi, haramilerin!
Harfiyen her emre uyuyorduk biz
Gözü üründeydi, haramilerin!

Öyle büyük korku saklıyorlardı

Elimiz tetikte hazırol'dayız
Başkomutan emri verene kadar!
Haklıyız, güçlüyüz doğru yoldayız
Dönmek yok hedefe varana kadar!

Hainleri bir, bir kurşuna dizip

Hayatımız iniş, çıkış çekeriz bazen cefa
İniş, çıkış var elbette dünyada azdır vefa
Çekeriz dünyada lakin, gel buna takma kafa
Bazen cefa azdır vefa takma kafa ezele

Şu bir gerçek mümin, kafir bilir ki haktır ölüm

Hayatımız iniş, çıkış çekeriz bazen cefa
İniş, çıkış var elbette dünyada azdır vefa
Çekeriz dünyada lakin, gel buna takma kafa

Halbuki!

Senden görünerek teşevvüş yayar
Gavurun ajanı ulak halbuki!
Türlü cilvelerle gözünü boyar
Fetoş sapığına kulak halbuki!

Mevki makam hırsı insanı bozar
Ahdinden, sözünden cayar o halde!
Süflî duygulara kapılıp azar

Dünyada tek başına şu güvensiz alemde
Nice musibet çattım dertlerden sakındıkça
Bakmazlar göz yaşına kıvransan da elemde
Dertlerime dert kattım fertlerden yakındıkça

Bir belaya düşersen dostluğu sürdürmezler

Böyle Müslüman olmaz dedi adamın biri
Hangi ölçüye göre bu kanıya varıyor
Hiç bilgisi olmadan söyler ileri geri
Çekinmeden cahilce kalkıp fetva veriyor