Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Falan kişi havadan da kuş kapsa
İnkarcıyız “biz” dediler nankörler
Rekor kırsa dünya kadar iş yapsa
Görmez bizim “göz” dediler nankörler

Her gün aynı saat uyanıyorum
Ya Allah, Bismillah deyip kalkarım
Birazcık duvara dayanıyorum
Temiz elbiseler giyip kalkarım

Tatmıyor insanlık rahat bir ölüm
Aç susuz kalıp da ölmek ne acı!
Bir yanda refah var, bir yanda zulüm
Bu dertli dünyada gülmek ne acı!

Resmi var, cismi yok, yükseldi Kur’an

Asrın firavunları kan gölünde yüzerken
Malayani işlerle uğraşıp duruyoruz
Menfaat gurupları içimizde gezerken
Kurtuluşa necata hayaller kuruyoruz!

Şu gaflet uykusundan çıkamaz hale düştük!

Tabiata aykırı
Koşturmuşuz beygiri
İğdiş ettik aygırı
Katır dolmuş her taraf

Neden böyle?

Cumartesi, Pazarı ne diye tatil ettik!
Cuma diye derdimiz yok muydu, neden böyle?
Ne kiliseye gittik, ne de havraya gittik?
Ülkede gayri-müslim çok muydu neden böyle?

Bilir gibi her konu her yazıya
Balıklama atlayana ne denir
Şu işe bak gemi almış azıya
Mısır gibi patlayana ne denir

Neden Varım?

Asıl zor soru şu ki; dünyada neden varım?
Acaba şu âleme var mıdır bir yararım?
Kendime ara sıra bu suali sorarım!
Sonra Kur’anı açtım “Yarattım” buyuruyor

Ne diye yürüyor?

Neşenin, sevincin arifesinde
Gezi zekalılar tuzak kuruyor
Akıl yok mantık yok tarifesinde
İçi boş bir sözcük öne sürüyor!

Öyle bir hafakan gönlümü sardı
Ömrümü bitirdim ah fani dünya!
Sezgilerim bunun farkına vardı
Gençliği yitirdim ah fani dünya!