Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Uğursuz güruhun fitnesi bitmez
Artık bu gerçeğe alışmalıyız
Hepsini toplasan bir adam etmez
Ne diye bunlarla dalaşmalıyız

Ölçtüm biçtim, hiç bir hesap tutmadı
Geldim, gördüm, gidiyorum, elim boş
Dünya işi hiç aklıma yatmadı
Aldım verdim, gidiyorum, elim boş

Zarardayım hesapta giderimce

Yarını düşünüp, bu günü zehir
Etme, gönlün yanıp kor olabilir!
Bu günün işini yarına tehir
Edersen işlerin zor olabilir!

Elinden geldikçe, görevden kaçma

Ellerin kumandasında!

Dalıverir fırsatını buldukça
Tasması ellerin kumandasında!
İlkel olur mikrofonu alınca
Yosması ellerin kumandasında!

El oğlu!

Adet etmiş, bayramlarda saldırıp
Zehrediyor günümüzü el oğlu!
Savunmasız mazlumları öldürüp
Hazırlıyor sonumuzu el oğlu!

Elveda!

Apansızın duyarsanız sala’mı
Eğer ani ölür isem, elveda!
Kesilirse bu faninin selâmı
O noktaya gelir isem elveda!

Adını bile anmaz nankördür beni beşer
Yazsa yazar velâkin çoğu konar hazıra
Sağda solda yayınlar ben yazdım diye şişer
Biri farkına varsa, adına der “nazıra”

Şiiri daha önce yazan artık bilinmez

İşleri ehline vermezsek şayet
Yapılacak şeyi yıkar emin ol!
Eğer edilirse buna riayet
Her şey mecrasında akar emin ol!

İnsanlar eşittir fıtrat gereği
Aynı canı aynı ruhu taşıyor
Lâkin birbirine uymaz ereği
Kimi sönük kimi yanıp ışıyor

Fitnenin çoğu sözde hocalardan geliyor!
Mikrofonu bulmasın çatarlar hiç korkmadan!
İşleri yokmuş gibi birbirini eliyor
Meşhur olma adına satarlar hiç korkmadan!

Allâme kesiliyor, kıyamet alâmeti!